REINCARNATIE - ASTROLOGIE KAN DAT WEL SAMEN?
ASTROLOGIE OP MICRO - MESO - MACRO NIVEAU
HET MICRO NIVEAU
DE MYSTERIEN VAN HET NOORDEN
DE MENS IS EEN LEGIOEN HIJ/ZIJ IS MET VELEN
DE VERBORGEN PARADOX VAN SPIRITUELE ASTROLOGIE
KABBALA

Reïncarnatie - Astrologie kan dat wel samen?

In de "normale" astrologie komen steeds meer niet-astrologische factoren voor. Deze zijn traditioneel gezien meestal niet in overeenstemming of afgeleid van kosmologische factoren. Psychologie en astrologie komen redelijk overeen: beiden bestuderen het gedrag van de mens en zijn een voor de hand liggend huwelijk door hun gezamenlijke doelstelling. De nieuwste loot aan de astrologische tak - reïncarnatie en karma - hebben deze gezamenlijke doelstelling niet. Kunnen deze factoren in relatie gebracht worden met astrologische factoren?

1. Volgens astrologische opvattingen is de mens een eenmalig en uniek wezen gebonden aan ruimte en tijd.

2. Het moment nu - de geboorte - staat centraal, alle andere astrologische technieken staan steeds in relatie met de geboortetijd, volgens astrologische opvattingen. In de traditionele astrologie spreekt men niet van factoren voor de geboorte of na de dood. Astrologie heeft het alleen over een huidig leven.

3. De huidige westerse reïncarnatieleer heeft het over een vorig en volgend leven van de mens, dit is tegenstrijdig met het bovenstaande?

4. Wat verbindt de mens in een vorig, huidig en toekomstig leven met elkaar?. Met andere woorden: wat is steeds hetzelfde in deze levens. Reïncarnatieaanhangers zijn hier erg onduidelijk over.

Deze punten worden hieronder nader toegelicht.

Astrologen beweren steevast dat de mens een uniek en uitzonderlijk persoon is die een weergave is van de kosmos op het moment van de geboorte. De kans dat deze zelfde stand zich weer voordoet wordt zeer gering geacht. De kracht van astrologie is juist de bevestiging van het uniek zijn van ieder mens. Deze stelling is algemeen aanvaard onder astrologen.

Reïncarnatie betekent het opnieuw neerdalen. Als dit over mensen gaat zou dat betekenen dat de mens er al eerder geweest zou zijn en opnieuw terug komt. Er is geen duidelijkheid over datgene wat terug komt in de westerse opvattingen. Gesproken wordt over andere ervaringen met personen in regressie, die er anders uitzien als diegene die het ervaart. Wat is de overeenkomst/hetzelfde van de persoon die ervaren wordt met de persoon die het beleefd? Hoe kun je zeker weten dat dit ook zo is? Zijn er bewijzen van hetzelfde zijn? Het alleen ervaren van een persoon uit het verleden heeft weinig overtuiging. De vraag rijst: wat is datgene wat terugkomt? Ook de vraag of de kennis die men opdoet tijdens de regressie ervaring voldoende betrouwbaarheid bezit. Als men deze ervaring een aantal malen zou herhalen wordt dan steeds dezelfde persoon beleefd?

Kennisoverdracht op paranormaal vlak en de verklaring van morfogenetische velden (informatie wordt verzonden en op verschillende plaatsen verwerkt) zou een andere verklaring kunnen zijn om aan informatie te komen van vorige levens. In de westerse cultuur en geschiedenis is de reïncarnatiegedachte niet als een algemeen gedachtegoed terug te vinden in de geschiedenis. In christelijke leringen komt ook niet naar voren dat deze opvattingen een onderdeel zijn van het christendom.

Dit in tegenstelling met oosterse leringen, met name het hindoeïsme en het latere boeddhisme, waar de reïncarnatiegedachte een algemeen bekend fenomeen is. De oorspronkelijke leer van Boeddha - het Teravada boeddhisme - neemt hierover een afwijkend standpunt in. Boeddha wijst de algemeen heersende reïncarnatiegedachte af als een dwaallering. Na een uitgebreid zelfonderzoek komt hij tot de conclusie dat er pas op zielsniveau sprake kan zijn van reïncarnatie. Deze leer is ook terug te vinden in het Tibetaanse boeddhisme en het Zen boeddhisme. Bij bestudering van deze reïncarnatieleringen blijken er onderling ook weer verschillende opvattingen te zijn die ook de nodige vraagtekens oproepen. Het is niet de bedoeling deze opvattingen hier aan een nader onderzoek te onderwerpen.

Opmerking: de toekomstige Dalai Lama wordt gekozen op grond van astrologische factoren. De toekomstige Dalai Lama moet bepaalde eigenschappen bezitten. Astrologisch is te bepalen waar en wanneer er een persoon geboren wordt die hieraan voldoet. Hier dalen deze eigenschappen in een persoon. Dit heeft niets te maken met een persoon die eerder geleefd heeft.

Astrologie.

Astrologische factoren die bepaalde astrologen bezigen om aan te tonen dat hier uit afgeleid kan worden dat deze met vorige levens te maken hebben zijn; Maansknopen, retrograde planeten, het 8e en 12e huis, Cheiron, enz. Al deze factoren zijn afhankelijk van tijd en ruimte. Het geboortemoment bepaalt waar ze staan in de geboortehoroscoop. Een geboortehoroscoop geeft geen uitsluitsel over de tijd van voor de geboorte, omdat het een weergave is van één moment uit de steeds wisselende patronen van astrologische factoren.

Daar waar de baan van Zon en de Maan elkaar kruisen vanuit de aarde gezien, heeft in de astrologie een betekenis en heten de Maansknopen. In werkelijkheid kruisen de baan van de Zon en de Maan elkaar totaal niet en liggen gigantisch ver uit elkaar. Nog vreemder wordt het dat hier - vorig en volgend leven - aan toegekend wordt. Astronomisch gezien is hier totaal geen grond voor. Waarom wordt aan andere elkaar kruisende planeetbanen geen betekenis toegekend?

Ook voor retrograde planeten en het achtste huis zijn geen factoren te benoemen die wijzen op een vorig of toekomstig bestaan. Steeds zijn het momenten in de tijd. Cheiron als één van 50.000 asteroïden zou de schakel zijn tussen Saturnus en Uranus terwijl astronomisch gezien deze asteroïden tussen Mars en Jupiter geplaatst worden. Het is eigenaardig waarom Cheiron en de Centauren mee doen met de planetenfamilie en de rest gediscrimineerd wordt? Waarom reïncarnatie hiermee in verband gebracht wordt, wordt niet duidelijk gemaakt.

Het is jammer dat er nergens een zinvolle onderbouwing wordt gegeven voor deze standpunten. Een redelijke verklaring zou veel duidelijkheid kunnen geven, mits dit mogelijk is?

Ervaringen met vorige levens?

Steeds meer westerlingen geloven herinneringen te hebben aan vorige levens en zoeken betrouwbare informatie. Vooral met behulp van regressie-hypnose of paranormale ervaringen en de daarbij behorende verschijnselen denkt men steeds bewijzen te hebben van vorige levens. De belevingen hiervan kunnen zo levensecht zijn dat het lijkt alsof dit beleven iets uit een vorig leven is, zo wordt dit uitgelegd.

Het gebied van het onbewuste/paranormale, is bij esoterische tradities bekend als de wereld van de wanen, de hallucinaties en de fantasieën. Dit wordt het Geheugen der Mensheid genoemd, Jung heeft het over het collectief onbewuste, waar alle ervaringen opgeslagen liggen van de mensheid. Volgens esoterische tradities ziet men daar wat men wenst te zien, en ziet men alleen maar eigen illusies en verwachtingen. De beleefde beelden worden door de persoon zelf gemaakt, of men identificeert zich met andere personen.

In het Oosten zijn dergelijke ervaringen reeds eeuwenlang een bekend verschijnsel. boeddhistische leermeesters hebben er een nuchtere verklaring voor.

Bij mensen met lichamelijke en psychische problemen ligt de oorsprong van hun problemen meestal in het verleden. Het gaat vaak om onverwerkte ervaringen uit de kindertijd, de babytijd, het geboortestadium of mogelijk uit de prenatale periode.

Door therapeutische technieken is het mogelijk deze opnieuw te beleven zodat ze alsnog verwerkt en geïntegreerd kunnen worden.

Hierbij kunnen de volgende categorieën worden onderscheiden:

1. Fantasieën en inbeeldingen, deze komen vaak voort uit minderwaardigheidsgevoelens en leiden meestal tot een opgeblazen ego.

2. Projecties waarmee de doodsangst, de angst voor absoluut zelfverlies, tot aanvaardbare proporties kan worden teruggedrongen. Men wil vaak onbewust blijven voortbestaan na de dood, niet vergeten worden, door grote prestaties te leveren, in werk, enz.

3. Deja-vu ervaringen, iets al eerder gezien te hebben, vaak een nogal dwingende illusie van bekendheid met in feite een nieuw voorval, alsof men dit al eerder heeft meegemaakt. Deze ervaringen komen vaak voor bij mensen met een hersenletsel.

4. Beelden die via telepathische weg worden ontvangen van een ander. Geen beelden uit een vorig leven, maar beelden van een ander persoon.

5. Beelden uit het collectief onbewuste, de astrale of droomwereld. Dit zijn beelden uit een vorig leven, maar dan levens die door andere personen zijn geleid, personen die overleden zijn. Met deze beelden vereenzelvigt men zich. Deze beelden kunnen overeenstemmen met historisch controleerbare feiten. Reïncarnatie- aanhangers zien daarin het bewijs van hun gelijk.

Volgens boeddhistische opvattingen kunnen zulke ervaringen weliswaar volkomen authentiek zijn, maar maakt de betrokkene de fout zich deze toe te eigenen. Een egocentrische opvatting, die vaak voortkomt uit een sterke persoonlijkheidsdrang en zelfhandhavingdrift. Hij/zij claimt de ervaringen en gaat zich er mee vereenzelvigen, omdat hij vervreemd is van zijn ware natuur, zijn diepste wezen, waarin hij één is met de totaliteit van het leven.

Therapeutische ervaringen.

Diverse vrouwen hebben levensechte regressie ervaringen met één en dezelfde persoon, vooral de maagd Jeanne d' Arc scoort hoog. Er zijn nogal wat vrouwen die claimen in een vorig leven de maagd van Orléans te zijn geweest hoewel er maar één heeft geleefd. Meestal is dit door een bekwaam therapeut terug te voeren tot verdrongen seksualiteit en een daarbij behorend schuldcomplex, ontstaan in de opvoeding.

Een andere veel voorkomende ervaring heeft met verstikking of verdrinking te maken. Heel vaak blijkt dat terug te voeren te zijn op een moeilijke bevalling, waarbij de navelstreng om de hals van de geborene blijkt te hebben gezeten tijdens de bevalling. Machteloosheid in het normale leven, kan leiden tot compensatiegedrag, wat zich uit in fantasiebeelden over een vorig leven. Dit wordt vaak in machtssituaties uitgebeeld, waarbij betrokkene macht uitoefent over anderen. Veel mensen claimen in vorige levens Jezus, de Dalai Lama, Inca, Azteek, priester, farao, te zijn geweest en de bewoners van Atlantis zijn ook erg populair. Japanse zenmeesters rekenen ze tot duivelse verschijnselen, die optreden bij geestelijke verdiepingen Ze worden pas echt misleidend als men er aandacht aan besteedt. Tibetaanse leraren beschouwen dit ook als verschijnselen van een verstoorde energiebalans. In het Oosten is de opvatting over reïncarnatie totaal anders dan in het Westen. Daar wil men in het Hindoeïsme door innerlijke groei verlost worden van het rad van wedergeboorte, het rad van illusie. Deze zienswijze is in het Westen nogal behoorlijk anders.

Boeddha

Hoewel er vele opvattingen zijn over de reïncarnatie-gedachte is het juist Boeddha die in zijn oorspronkelijke lering, de reïncarnatieleer afwijst als een dwaallering. In het latere Boeddhisme komt deze leer weer terug, dit heeft een politieke reden. Onderdrukking van het volk is gemakkelijker te accepteren als de mens in een volgend leven opnieuw een kans krijgt. Na een korte grote bloei van het Boeddhisme wordt dan ook onder druk van de politieke machtshebbers het Boeddhisme min of meer verdreven uit India.

Na een grondig zelfonderzoek komt Boeddha uiteindelijk tot verlichting. Hierna ontstaat de Skanda leer, die overeenkomt met het Griekse Pan'ta Rhei (Hesiodus, Grieks filosoof), alles stroomt voorbij, alles is steeds in wording. Hieronder een zeer korte samenvatting van de reïncarnatieleer van Boeddha.

De Dood en daarna

Als men sterft verandert er veel. Het is niet meer mogelijk het lichaam te ervaren. Dat zelfde geldt voor onze gevoelens, gedachten, wil en bewustzijn. Het lichaam als referentiepunt van tijd en ruimte is verdwenen. De totale persoonlijkheid is verdwenen. Het is niet mogelijk de persoonlijkheid voor te stellen zonder lichaam. De gestorvene komt in een soort droomwereld terecht. Het onderbewustzijn wordt dan als het ware het bewustzijn. Doordat het bewustzijn dit niet meer overheerst, wordt datgene wat in het onderbewustzijn aanwezig is actief beleefd. Dit vindt men onder andere ook terug in de kabbala.
Het kenmerk van deze coma-achtige toestand is dat men van de stoffelijke wereld geen prikkels meer ontvangt. Er komt geen energie meer naar gevoel, bewustzijn, gedachten en wil. De energie die aanwezig is in het onbewuste, raakt op de duur uitgewerkt. Dat kan snel zijn, bijvoorbeeld een paar dagen, maar het kan ook maanden, jaren of een eeuw duren, voordat die energie is uitgewerkt. Dat hangt van verschillende factoren af, zoals trauma's of andere problematiek waar energie in kan zitten. Op den duur is die energie uitgewerkt. Wat we dan zien in menselijke tijd, lichaamstijd, is een langzame maar zekere afbraak van die verschillende elementen, als lichaam, gevoel, bewustzijn, wil en gedachten. Skanda's zoals de Boeddhist deze elementen noemt.
Wat uiteindelijk overblijft is een soort punt waar de essentie, de kern van de ervaringen die tijdens het leven zijn opgedaan in bewaard wordt. Uiteindelijk resulteren alle ervaringen in een soort samenvatting, die alleen op esoterisch niveau ervaren kan worden. Vormt zich om deze samenvatting een nieuwe identiteit en die identiteit wordt verlicht en maakt een bewuste zelfrealisatie mee, dan komt men op een punt dat men zich ook bewust wordt van die samenvatting. Gebeurt deze verlichting niet, dan blijft deze samenvatting verborgen aanwezig in de mens. Pas als er een verlichting of een permanente bewustwording van de ziel plaatsvindt, wordt men zich bewust van die samenvatting.
Na de dood gaat dat wat wij de mens noemen, steeds meer verdwijnen. De mens die volgens de Boeddhist een koppeling is van verschillende levensdraden - Skanda's - die tijdelijk aan elkaar geknoopt zitten; en tegen dat knooppunt zeggen we ik. Na de dood worden deze draden van het knooppunt dunner en verdwijnen uiteindelijk. Ook datgene waar men " ik " tegen zegt. Volgens Boeddha kunnen Skanda's niet reïncarneren, hoewel de ervaring van een Skanda uiteindelijk deel uit kan gaan maken van een nieuw lichaam. En rond de essentie van bijvoorbeeld een gevoelsskanda kan weer een nieuwe stroom van nieuwe gevoelsaspecten gaan ontstaan. Hetzelfde geldt voor de gedachten en wil en het bewustzijnsskanda, die eerst deel waren van een andere lichamen.
De Skanda's van een gestorven lichaam blijven niet bij elkaar. Na de dood dienen ze weer als de basis voor nieuwe lichamen. Volgens het Boeddhisme kan het lichaamsskanda straks de basis vormen voor een lichaam van iemand in Tibet. Het gevoelsskanda kan worden gebruikt voor iemand in Parijs, en het gedachtenskanda door iemand in Noord - en het wilskanda door iemand in Zuid - Amerika, en het bewustzijnskanda door iemand in Spanje.

Men kan Skanda's zien als kralen aan een snoer. Na de dood is het snoer en daarmee de verbinding tussen de Skanda's gebroken, die daarna ieder hun eigen gang gaan, een eigen ontwikkelingsweg volgen. Het gevolg is dat elk mens een samenstel is van vijf verschillende van elkaar onafhankelijke krachten, die na een tijdelijk samengaan in een mensenleven, weer los van elkaar komen en elk hun eigen ontwikkelingsweg volgen. Iedereen is dus een samengaan van verschillende wezenselementen. Ook uit verschillende tijden. Volgens Boeddha is het zo, dat als iemand last heeft van reïncarnatie-herinneringen, het kan zijn dat hij of zij van een Skanda impulsen doorkrijgt , deze dan in beelden en ervaringen vertaalt, en deze zich toeeigent als zijnde: dat was ik in een vorig leven. Men is dus verbonden met hele hoop incarnaties. Het grote probleem is dat men alle herinneringen koppelt aan een ik - terminologie . Dat men zegt ik heb in een vorig leven dat en dat meegemaakt, terwijl dat ik nergens zit. Ik ontstaat alleen als er vijf draden tijdelijk aan elkaar zitten. Tegen dat resultaat zeggen we ik. Op het moment dat deze ik verdwijnt is er niets meer waar men ik tegen kan zeggen.

Dit is heel beknopt het verhaal dat men in het Teravada (Hinamyama) - Boeddhisme, het meest oorspronkelijke Boeddhisme, kunt terugvinden. Volgens bovenstaand betoog kan men op exoterisch vlak, bij de wezensdelen, lichaam, gevoel, denken, bewustzijn en wil geen toestand ontdekken die permanent is en blijft bestaan in die samenstelling.

Toelichting.
Het exoterische gaat over de zichtbare werkelijkheid waarin we leven en waar ons normale bewustzijn en zintuigen actief zijn, de persoonlijkheid. Met het esoterische wordt hier bedoeld de onzichtbare energieën in de mens. Worden deze verborgen energieën in de mens actief dan ervaart de mens een totaal ander wezen in zichzelf. Zo anders dat het zelfs niet te beschrijven is, deze ervaringen worden ook zielservaringen genoemd en worden onder andere ervaren door mystici.

De Ziel en Reïncarnatie

Pas op zielsniveau kan iets permanents ontstaan, wat onveranderlijk hetzelfde is volgens esoterische tradities. De groeilijn van de ziel, die weliswaar niet permanent is, (wat niet uit te leggen is omdat onze taal daar niet toereikend toe is) zou eventueel in aanmerking komen voor zoiets als reïncarnatie, volgens deze manier van denken. Wanneer men een herinnering heeft van een vorige incarnatie, is het mogelijk dat men in contact is met dat ziele-aspect. Wat niet de ziel is, maar als het ware slechts een schil is van de eigenlijke ziel, die slechts informatie heeft van de eigenlijke ziel, die dat daar -achtergelaten heeft. Zoals een blinde bij het ruiken van een bloemengeur denkt echt een bloem waar te nemen, zo kan men dat voorstellen bij zogenaamde reïncarnatie herinneringen. Die energie die de indruk geeft de ziel te zijn, is slechts een afspiegeling van de ziel.
Om dit eenvoudiger voor te stellen, wil men het over reïncarnatie hebben, over iets wat een permanent bestaan heeft, dan moet men uitgaan van de ziel. Als het lukt daar een fusie mee aan te gaan, echt bewust te worden van de ziel, vanuit een zielenbewustzijn te leren leven en handelen, dan betekent dat, dat als het lichaam sterft en de persoonlijkheid uit elkaar valt, het bewustzijnsniveau niet op de persoonlijkheid gericht is, maar reeds op het niveau van de ziel. Als de andere groeilijnen wegvallen, blijft er een soort permanent groeibewustzijn bestaan. Dit zielsbewustzijn is relatief gezien onsterfelijk. Na de lichamelijke dood kan op zielsniveau een keuze gemaakt worden op te gaan in het goddelijke, of terug te keren in een lichaam en opnieuw geboren worden. Dan is er sprake van reïncarnatie.

In India kent men het Bodhisattva principe - hij wiens wezen licht is - de zevende inwijding, (overeenkomend met Chesed - Jupiter in de kabbala). Dit zijn mensen die op zielsniveau leven en na hun dood de keuze hebben in het goddelijke op te gaan, of opnieuw in een lichaam neer te dalen. Deze ontwikkelen het aspect van Mededogen. Ze kunnen niet eerder opgaan in het goddelijke of de hele mensheid moet verlicht zijn. Zij komen terug als een geestelijk leraar om de mens een weg te wijzen naar verlichting. Dit is werkelijk reïncarnatie. Sai Baba is vermoedelijk een huidige Bodhisattva die een bewuste keuze heeft gedaan om opnieuw als een mens te gaan leven.

Astrologie en de ziel

De ziel wordt door een aantal astrologen toegekend aan de Maan. Hoewel ze beiden behoren bij het menselijk ervaringsgebied, zijn deze ervaringen totaal verschillend en hebben ze zelfs geen raakvlak met elkaar. Het ervaringsgebied van de Maan hoort bij de persoonlijkheid. De kenmerken van zielservaringen zijn totaal anders, zo anders dat ze zelfs niet te benoemen zijn, getuige de geschriften van mystici. Dit schept ook de grootste verwarring waardoor onjuistheden ontstaan. (zie Esoterische dimensies in astrologie waar dit uitgebreid behandeld wordt)

Conclusie: volgens boven staand betoog blijkt dat men astrologie niet in relatie kan brengen met het begrip reïncarnatie. Astrologie hoort bij de persoonlijkheid, die verdwijnt na de dood, slechts op zielsniveau is het mogelijk de keuze te maken opnieuw een lichaam in te gaan. Huidige astrologen die de ziel toekennen aan astrologische principes hebben zich nooit verdiept in wat werkelijk de ziel en zielservaringen zijn.

Hoe ontstaan theorieën en leringen over reïncarnatie. De belangrijkste oorzaak is vaak, dat de metaforen en symbolische voorstellingen op dit gebied letterlijk genomen worden. Zo gauw men over tijd en ruimte spreekt, vorige levens en huidige levens, dan heeft men het niet over esoterische begrippen maar over exoterische begrippen.

En juist reïncarnatie en ook het begrip karma, wat daar ook vaak mee in verband wordt gebracht, zijn uitgesproken esoterische begrippen. Meestal wordt het esoterische vertaald in exoterische begrippen. Het letterlijk nemen van deze symbolische begrippen is een fout die veel gemaakt wordt.

Een gedegen studie van het mystieke Boeddhisme (o.a. De Mystiek v.h. Boeddhisme,van B. Jasink, Ank - Hermes) - wat een moeilijke studie is - geeft op een uitgebreide manier de begrippen reïncarnatie en karma weer.
Termen als wedergeboorte, opstanding, transformatie, enz. zoals die in esoterische stromingen en godsdiensten gebruikt worden, worden ten onrechte uitgelegd als reïncarnatietheorieën. Dit komt omdat datgene wat er staat niet goed begrepen wordt, of verkeerd wordt uitgelegd, waarbij steeds weer opvalt dat de begrippen exoterie en esoterie door elkaar gehaald worden. Het symbolische wordt letterlijk genomen.
Er zijn wetenschappelijke onderzoekingen gedaan, om via die weg aan te tonen dat reïncarnatie wel degelijk mogelijk is. Vaak wordt de Amerikaanse hoogleraar Stevenson aangehaald, die een uitgebreid onderzoek (10.000 gevallen) heeft gedaan naar reïncarnatiegevallen. Hij heeft hier enige boeken over geschreven. Zijn eindconclusie, die voorstanders gemakshalve maar vergeten, is dat ondanks zijn zeer uitgebreide studie, nooit een bewijs van reïncarnatie is gevonden. Hij heeft nog steeds de hoop een geval (bewijs?) te vinden, zoals hij dat weer gaf in een interview.

KARMA

Als er één woord in de esoterie is wat misbruikt wordt dan is dat het woord Karma. Het wordt steevast verkeerd vertaald, men noemt het de wet van oorzaak en gevolg en het heeft daar juist niets mee te maken . De oorzaak hiervan is dat dit woord in een bepaald zinsverband gebruikt is door Mad. Blavatsky (De geheime Leer), waar het een zedelijk karakter had. Dit woord is volkomen uit zijn context gehaald, en is een eigen leven gaan leiden, wat vooral komt omdat dit begrip nogal moeilijk te begrijpen is. Gemakshalve wordt het maar letterlijk vertaald. Daarnaast zijn er diverse begrippen op dit gebied. Welke bedoeld worden, wordt achterwege gelaten.

Karma Betekenissen

• karma de wet van handelen, Mimaamsa leer

• karma in de vorm van offers brengen aan de goden of godheid

• karma als een makend beginsel, verbonden met menselijke activiteit

• karma als principe, die de ziel met de materiële wereld verbindt

• karma als een van god uitgaand principe

• karma als principe wat er door de mens van gemaakt wordt

• karmayoga - weg van het handelen

• karma is niet het Lot, bepaalde filosofische stroming in India

• karma-maarga, de weg van handelen op diverse niveaus

Karma betekent, actie, handelen en heeft niets met verleden en toekomst te maken, maar alles met het NU. (Oosterse - Westerse wijsbegeerte, P. T. Raju.) In onze samenleving is dit handelen te vergelijken met werken aan jezelf, werken aan innerlijke groei, om zo tot een evenwichtiger wezen te groeien. Een wezen die in staat is het leven op een evenwichtige, volwassen en verantwoordelijke manier aan te kunnen. Dat is geen geringe opgave. Karma betekent ook, dat ieder van ons juist in die levenssituatie geplaatst is, waar hij of zij het meeste van kan leren. Waar hij of zij het meeste vindt om te groeien. Een horoscoop is daarbij een uitstekend hulpmiddel.

Ter afsluiting een citaat uit het bijzondere boekje: Licht op het Pad en Karma van Mabel Collins (Theosofische Bibliotheek):
" de werkingen van de eigenlijke wetten van Karma kunnen niet worden bestudeerd voordat de leerling het punt bereikt heeft, waar zij hem zelf niets meer aandoen. De Ingewijde heeft het recht, de geheimen der natuur op te eisen en de wetten te kennen, welke het menselijk leven beheersen. Hij is erkend deel geworden van het goddelijk element en wordt niet meer aangedaan door wat tijdelijk is. Dan krijgt hij kennis van de wetten die tijdelijke toestanden beheersen. Tracht daarom eerst uzelf van de wetten te bevrijden, hij die de wetten van Karma wenst te begrijpen, en dat kan men alleen volbrengen doordat men zijn aandacht richt op datgene, wat door die wetten niet meer wordt aangedaan".

© Leo Hunting

Geraadpleegde literatuur:

1. Lezingencyclussen van Daniel van Egmond, 1980 - 1990, P.M. V. centrum, te Nijmegen.

2. Bres: no 61, A. Gabrielle, blz. 3 en volgend.

3. M. Collins: Licht op het Pad en Karma

4. Ouspensky (Gurdjeiff): Op zoek naar het wonderbaarlijke

5. Mad. Blavatsky: Sleutel tot de Theosofie, De Geheime Leer

6. B. Jasink: De Mystiek van het Boeddhisme, Ank-Hermes

7. Oosterse - Westerse wijsbegeerte, P. T. Raju. Aula boeken, 1966

8. Esoterische dimensies van astrologie, L. Hunting, Akasha, 2004

ASTROLOGIE OP MICRO - MESO - MACRO NIVEAU

HET MICRO NIVEAU

Astrologie: de wetenschap van de nacht die het 'daglicht' niet verdragen kan en daarom verbannen is naar het Nachtrijk. Pas als de Zon zijn rijk verlaat kan de nachthemel heersen en wordt astrologie zichtbaar. Maan, planeten en sterren tonen dan hun heerschappij en astrologie wordt zichtbaar als een levende werkelijkheid. De nacht is ook het symbool van het onzichtbare, het onkenbare, zoals de nacht verborgen is in de dag: wel aanwezig maar niet zichtbaar door de allesoverheersende invloed van de Zon. De Zon als symbool van het bewustzijn van de mens verbergt symbolisch gezien ook de onzichtbare kanten van de mens. Als de nacht als symbool wordt genomen voor het onzichtbare in de mens, dan komt dit overeen met de andere bewustzijnslagen in de mens, die doorgaans onzichtbaar zijn. De dominerende invloed van het bewustzijn is zeer overheersend. Deze verdringt de andere bewustzijnslagen totaal, en laat ze niet doordringen tot het bewuste deel van de mens. De Zon is het symbool voor de bewuste persoonlijkheid, die voortdurend bloot staat aan een bombardement van zintuiglijke prikkels. Deze zijn zo overweldigend dat er geen ruimte overblijft voor andere delen van de menselijke ervaringswereld. Deze ervaringswereld blijft daardoor onzichtbaar voor de mens. Op die manier is de verborgen ervaringswereld synoniem met de nachthemel die de geheimen van de andere bewustzijnslagen in haar sluiers verbergt.
Astrologie kan op vele manieren gebruikt worden. Binnen dit schrijven wordt dat aspect van astrologie behandeld dat gericht is op de persoonlijkheid en de andere bewustzijnslagen. Deze kunnen een zodanige groei doormaken, dat de andere bewustzijnslagen geïntegreerd worden in de persoonlijkheid.

De mens als individu wordt zich bewust van de wereld om hem heen door zijn zintuigen en zijn bewustzijn. Hij zal hierin handelen afhankelijk van zijn leefwereld. Gevormd door zijn verleden zal hij van daar uit ook handelen en trachten zijn wereld voor hem zo prettig mogelijk te leven. Of hem dat lukt hangt voor een groot af van het feit of hij zich zelf kan zijn. Dat is een niet geringe opgave. De invloeden op de mens zijn meestal zo groot dat hij niet kan zijn wie hij werkelijk is. Hij beseft nauwelijks de verantwoordelijkheid die dat met zich meebrengt voor zijn totale wezen. Of zoals Gurdjieff het zegt: we lopen meestal als een soort robot rond, we zijn voortdurend in een soort slaaptoestand. We beseffen niet wie we werkelijk zijn en wat er om ons heen gebeurt.
In ongeveer gelijke termen wordt door esoterische tradities ook gesproken over de mens. De mens als een wezen geconditioneerd in cultuur en traditie. De mens die voornamelijk bepaald wordt door zijn omgeving en daardoor een soort scheefgroei doormaakt van zijn psyche. De westerse mens wordt voornamelijk aangesproken op zijn intellect. Zijn gevoelskant blijft meestal onderontwikkeld en hij kan daar vaak niet mee overweg. Er zijn esoterische tradities die zich bezighouden met de psychische ontwikkeling van de mens. Deze benaderen hem als een individu, waarin een proces kan plaatsvinden, dat de mens bewust kan maken van zijn mogelijkheden.

De persoonlijkheid
Zoals bij de meeste esoterische stromingen start de ontwikkeling van de mens met de persoonlijkheid. Deze moet zodanig gaan functioneren, dat ze een instrument wordt in de verdere ontplooiing van de psyche. Daarom is het nodig dat het individu een proces doormaakt, zodat een evenwichtig karakter gevormd wordt, dat een eventuele verdere groei niet meer in de weg staat. Om dit tot stand te laten komen maakt de mens een helend of zoals dat nu genoemd wordt een therapeutisch proces door. Hoe deze groei kan plaatsvinden wordt in de astrologie aanschouwelijk gemaakt door de aanwezigheid van de vier elementen in de horoscoop met de daarbij behorende planeten en dierenriembeelden. Deze basiskwaliteiten van het karakter zijn meestal niet op een evenwichtige manier in de mens aanwezig. In esoterische stromingen wordt dit evenwicht weer bewerkstelligd, als voorwaarde voor groei.

De huidige astrologische kennis is een neerslag van duizenden jaren (ong. 8000 v. Chr. tot heden) ervaring en studie van de mens. Deze is op een empirische wijze vastgesteld en alleen op de buitenkant van de mens gericht, het zichtbare, dat wat verklaard en begrepen kan worden. Kennis van de andere bewustzijnslagen, het astrale (occulte) en het esoterische deel, heeft de astrologie onderweg verloren in haar lange bewogen geschiedenis. Dit is grotendeels te wijten aan de voornamelijk rationele benadering van de oude Grieken. Ondanks hun belangrijke bijdrage aan astrologie is zij aan de andere kant het belangrijkste verloren.

Astrologie zoals het nu voorgesteld wordt, is gericht op de persoonlijkheid als de persoonlijkheid de uitdaging durft aan te gaan om de "elementen" evenwichtig in zichzelf te integreren. Astrologie en met name de geboortehoroscoop, geeft de mens vele mogelijkheden voor zijn ontwikkeling op persoonlijkheidsvlak. De huizen in de horoscoop geven inzicht in het totale levensgebied. Door inkleuring van de diverse dierenriembeelden wordt aangegeven op welke manier daarmee omgegaan kan worden. De planeten zijn de belangrijkste factoren in de horoscoop. Hun onderlinge krachtenspel en hun plaatsing in huis en beeld, geven in een ingewikkelde structuur de mogelijkheden aan om daar gebruik van te maken. De elementen als basisfactoren van de horoscoop komen tot uiting in alle facetten van dit krachtenspel. Zij spelen dan ook een hoofdrol in de ontwikkeling en ontplooiing van het zichtbare en waarneembare. De horoscoop met zijn ingewikkelde samenhang lijkt daardoor op een verwarde bol touw waar ogenschijnlijk geen begin of eind aan is. Inzicht in dit labyrint kan ontstaan door de elementen als leidraad te nemen, zoals dat ook in bepaalde esoterische tradities werd gedaan. Daar wordt als eerste een training in de elementkwaliteiten ondergaan, als test en training van het karakter.
Zoals de held in de mythe op pad gaat om de schat (in zichzelf) te veroveren, zo gaat de mens op weg in zijn horoscoop, door zijn aardse levensomstandigheden op zoek naar zijn ware wezen. Op zijn ontdekkingstocht ontdekt hij zijn "ikken" (planeten) die ieder op zich, zich als een volledige persoonlijkheid presenteren. Met behulp van therapeutische technieken is het mogelijk ze te ontdekken en tot hun recht te laten komen. De aardse omstandigheden zijn voor het individu op te vatten als een symbolische weg. Hij moet vrij komen van zijn milieu, ras en cultuur en juist het aardse in zichzelf integreren als een deel van zijn wezen. Eén met de Aarde zijn, zodat hij in alle omstandigheden zichzelf kan manifesteren zonder zijn ware aard te verliezen. Vindt dit plaats, dan komt dit overeen met de eerste inwijding zoals esoterische scholen deze voorstaan. De persoonlijkheid vormt dan geen belemmering meer voor verdere groei. Het aardse ego blijft steeds een zeer belangrijke factor, ook bij verdere ontwikkeling. Deze energieën zijn nodig voor verdere transformatie. Een belangrijk deel moet daar vandaan komen en blijft altijd een zeer voorname rol spelen. Daarbij ankeren deze de mens aan het aardse, zodat het beruchte "zweven" voorkomen wordt. De mens kan dan op weg gaan om een brug te slaan tussen hemel en aarde.

HET MESO NIVEAU

De materiële wereld waarin de natuurlijke ervaringen van onze zintuigen en bewustzijn zich afspelen, is niet het enige niveau waarop de mens kan functioneren. De mens is in alle tijden en in alle culturen bezig geweest door te dringen in andere bewustzijnslagen. Andere dimensies van bestaan, die in hun aard en hoedanigheid behoorlijk verschillen van de zintuiglijke werkelijkheid. De meest nabije, in esoterische tradities het astrale genoemd, is ook de meest bekende. Soms wordt dit spontaan beleefd. Als we slapen toont de droom ons een deel van die andere wereld van bestaan. Die een universum in zich herbergt die iedere voorstelling te boven gaat in haar oneindige schakeringen van beelden en emoties. Het kan ons de hemel tonen in wonderbaarlijke schoonheid, maar in haar schuilhoeken en spelonken zijn hellen die iedere waanzin overstijgen. Deze innerlijke werelden hebben de mens altijd gefascineerd. Er is steeds getracht hun geheimen te doorgronden en te beheersen. Vooral esoterische tradities, met name de Kabbalisten, hebben deze werelden grondig verkend. Ze hebben een soort wegenkaart ontworpen die weergegeven wordt in de structuur van de Kabbalistische Levensboom. In hun leringen duiden ze aan dat de mens kan leren functioneren in deze werelden.
Ze laten zien dat het mogelijk is voor de mens meerdere facetten van zijn veelzijdig wezen tot ontplooiing te brengen.
Handelend optreden, actief zijn, oorzaken scheppen kan normaal gesproken de mens alleen in zijn bewustzijnswereld. In het astrale, ook bekend als het onbewuste, of droombewustzijn, kan de mens dat niet. Hij ondergaat dit universum passief, en beleeft het als een film, waar de beelden steeds veranderen. Hij kan daar geen invloed op uitoefenen en is er volledig aan overgeleverd als een willoos slachtoffer. Want zelfs het vermogen wel of niet contact maken met deze wereld vol beelden, behoort niet tot de normale mogelijkheden van de mens. Dromen overkomen ons of we dat willen of niet.

Omdat het astrale een ongrijpbare en onverklaarbare wereld is, waar we vaak geen raad mee weten, is het doorgaans niet te gebruiken en te begrijpen. Voor deze werkelijkheid zijn vele namen uit verschillende disciplines ontstaan die allemaal min of meer hetzelfde bedoelen. Alle trachten het astrale in een naam te vatten, ieder op zijn eigen wijze. Het kunnen beheersen, een typisch menselijke eigenschap is daar debet aan. Meestal heeft men de waan de enige ware naam te hebben. Daardoor is een veelheid van namen ontstaan. De traditionele psychologie (Jung) heeft het over het collectieve onbewuste, met als een onderdeel het persoonlijk onbewuste. Jung heeft vele esoterische bronnen (o.a Gnostiek - Alchemie) geraadpleegd, en had zelf paranormale begaafdheden. Hij heeft getracht dit moeilijk wetenschappelijk aantoonbare gebied zoveel mogelijk in kaart te brengen. Zijn werk heeft voor het astrale vele interessante kanten.
De nieuwste loot aan de psychologische tak, de transpersoonlijke psychologie, probeert het wiel opnieuw uit te vinden en gaat het astrale met veel wetenschappelijke termen te lijf. Deze nieuwe termen voegen uiteindelijk niets toe. Het labyrint van het onbewuste wordt alleen nog maar ontoegankelijker gemaakt. De meer "technische" parapsychologie probeert op allerlei manieren het astrale te meten en te onderzoeken en benoemt alleen de parapsychologische fenomenen van de mens. Sinds kort is het "bestaan" van de parapsychologische wereld min of meer aangetoond en bestaat dus nu.

Ware meesters in kennis en vaardigheden van het astrale zijn de sjamanen. Zij hebben een duizenden jaren ervaring en kennis van de boven - en onderwereld zoals zij deze vaak noemen. Zij kunnen waarlijk actief zijn in deze bovennatuurlijke kosmos, deze naar believen bereizen en er handelend optreden. De meeste religies en esoterische tradities zijn ontstaan vanuit sjamanistische tradities. In de grote religies is deze min of meer verdwenen. Namen die in esoterische tradities gebruikt worden om het onbewuste aan te geven zijn het rasgeheugen, het astrale, het astrale lichaam of voertuig, het geheugen der mensheid, het rijk der doden, Akasha kronieken, enz.
De mens wordt in esoterische stromingen omschreven als een microkosmos, een universum op zich, een verkleinde uitgave van de macrokosmos. Doorgaans wordt de schakel tussen de macro - en -microkosmos niet genoemd, de astrale kosmos of mesokosmos. Op zich nogal eigenaardig omdat deze direct verbonden is met de microkosmos en er zelfs een eenheid mee vormt. De mens ervaart dat niet zo en beleeft het als een andere dimensie van bestaan. De astrale kosmos is als het ware de toegangspoort naar de macrokosmos. Een voor de hand liggende naam voor deze kosmos is de mesokosmos. De schakelaar tussen mens en het almachtige.

Alle prikkels die het bewustzijn ontvangt via de zintuigen worden opgeslagen in deze mesokosmos, het onderbewuste. Tijdens het opslaan worden de belevenissen doorgaans getransformeerd tot symbolische begrippen. Wat als rationeel ervaren wordt, wordt in het onbewuste omgezet in een symbolische betekenis. Het kan dan niet meer rationeel benaderd worden in zijn letterlijke betekenis. Het onbewuste werkt met een andere taal, een oertaal die voornamelijk met beelden werkt. Beelden die in hun symboliek begrepen moeten worden. Dit vereist een andere manier van denken. Het verwarrende in deze wereld is dat tijdens het ervaren ervan, tijd en ruimte afwezig zijn of zich totaal anders voordoen.

Dromen zijn een duidelijk voorbeeld van een voortdurende wisselwerking tussen het bewuste en onbewuste. Deze wisselwerking heeft zijn eigen wetten, die volgens onze begrippen vaak volkomen onlogisch zijn. Psychische trauma`s kunnen daar lang opgeslagen liggen en vaak volkomen onverwachts het bewustzijn weer binnen dringen. Ze maken zich dan op een vervelende maar onontkoombare manier kenbaar. Kleine kinderen maken veelvuldig contact maken met het astrale. Door een onvermijdelijk conditioneringsproces in de eerste zeven jaren van hun leven wordt dit weer vergeten. De mens beleeft in zijn normale doen niets van die andere werkelijkheid. Pas als we totaal tot rust komen kunnen we het bombardement van prikkels op onze zintuigen afsluiten door te gaan slapen. Dan kunnen we ons iets bewust worden van dat andere bewustzijn. Met name dromen tonen ons een andere dimensie van bestaan die nogal verschilt van het normale.

Verschillen die er zijn tussen het droombewustzijn en ons normale bewustzijn zijn:

• bij het droombewustzijn is ons tijdsbesef anders, verleden en heden lopen door elkaar en er is geen directe tijdsbeleving

• ons beleven van de ruimte is veranderd, we kunnen vliegen, plotseling achter elkaar op verschillende plaatsen aanwezig zijn zonder te reizen, onder water zijn, enz.

• we ervaren ons lichaam niet meer

• bewustzijn en zintuigen functioneren niet meer

• we beleven de meest onmogelijke avonturen

• het is een persoonlijk innerlijk beleven waar we geen invloed op uit kunnen oefenen

• onze wil en verstand zijn uitgeschakeld

• we beleven een niet rationele wereld, met zijn eigen normen en waarden

• als we contact willen maken met ons normale bewustzijn lukt dat normaal gesproken niet.

HET ASTRALE, OF DE MAANWERELD

In fysieke zin wordt de astrale dimensie beschreven als een tintelend web van trillingen, die eindeloos golven uitzendt door de kosmos. Door dit web, wat het oermateriaal van het universum word genoemd, zijn alle dingen met elkaar verbonden. In dit web gaat nooit iets verloren, ergens in zijn weefselen blijven alle gedachten, woorden, daden en emoties voor eeuwig verweven en opgetekend. Esoterici spreken van het Geheugen der Mensheid, in het Oosten noemt men het: het Akasha -archief. Sjamanen doen er verslag van tijdens hun inwijdingsreizen als ze naar het ontstaan van de aarde reizen en vertellen over gebeurtenissen van duizenden jaren her. De mens maakt ook deel uit van dit web. Zijn wezen is een microkosmos, een universum in het klein. Daarmee staat hij in contact met alles om hem heen. Normaal staan we te midden van een kolkende oceaan van steeds op elkaar inwerkende gebeurtenissen, ervaringen enz., die een bombardement aan prikkels op ons afvuren. Gelukkig merken we daar niet veel van omdat ons ik - bewustzijn dit buiten ons normale bewustzijn houdt. Ons bewustzijn maakt voortdurend een selectie van deze invloeden, omdat we anders overweldigd zouden worden door allerlei gegevens om ons heen en niet in staat zouden zijn om normaal te leven.

Het lichaam heeft een aantal centra, waarmee het mogelijk is op een gecontroleerde manier contact te maken met het astrale. In het Hindoeïsme noemt men deze chakra's, die kunnen functioneren als toegangspoorten naar het astrale, als ze geactiveerd worden. De Kabbalistische Levensboom geeft ook een weg aan om door te dringen in de astrale of Yetzirah wereld zoals deze in de Kabbala wordt genoemd.

De Kabbalistische Levensboom onderscheidt vier niveaus van ervaring of bestaan, waarvan het tweede niveau de astrale dimensie voorstelt.
De Kabbala heeft een "wegennet" ontworpen, waar tien sefiroth ( uitvloeiingen van het goddelijke) onderling verbonden zijn door 22 paden. Bij ieder pad horen kleuren, planeten, dierenriembeelden, elementen, goden, getallen, letters, planten, dieren, enz. Bij het gaan van de paden dienen ze als wegwijzers, bakens die de weg wijzen in deze wereld. Via een grondige training van kennis en ervaring is het mogelijk onder begeleiding de Boom te "beklimmen" en te reizen in deze wereld. De kandidaat leert om met zijn normale bewustzijn het astrale te betreden en te verkennen en beide bewustzijnslagen met elkaar in overeenstemming te brengen. Een aantal methoden die hiervoor ontwikkeld zijn zijn onder andere visualisatie, trance, meditatie, enz.. Spontaan contact maken met deze kolossale werkelijkheid komt niet zo veel voor. Ons ik -bewustzijn en de voortdurende zintuiglijke prikkels zijn zo overheersend, dat deze de innerlijke wereld voortdurend onder de oppervlakte van het bewustzijn houden.

Mythologieën - Astraal beeldbewustzijn

Belevingen uit de onderlaag van ons bewustzijn zijn zo oud als de mensheid. Deze belevingen hebben een gestructureerd karakter gekregen bij ieder volk, dat daarbij haar eigen mythologieën ontwikkeld heeft. Mythologieën zijn beschrijvingen van de astrale wereld en de krachten die daar werkzaam zijn. Het zijn ook de beschrijvingen van planeetwerkingen op astraal niveau. De vermoedelijk oudste bekende mythologieën zijn die van de Sumeriers. Zij hebben mythologieën in relatie gebracht met de loop van Zon, Maan en de planeten en hun eigenschappen. Deze scheppingsverhalen over de bouw en structuur van de kosmos en de daarin voorkomende sterren en planeten, werden verweven in mythologieën. In de huidige kennis van astrologie is daar niet veel meer van terug te vinden. Ze geven vaak een verrassend en verfrissend nieuw inzicht in astrologie. Helaas is de mythologische dimensie van beleven verdwenen uit onze werkelijkheid. Scheppende verbeeldingskracht die ten grondslag ligt aan het ontstaan van alle mythologieën, verklaart het tot dan onverklaarbare, en brengt het in de verbeelding van de mens en zijn wereld. Alles krijgt een plaats, zin en betekenis. In alle tijden en plaatsen was er de dwingende noodzaak de mythe te laten ontstaan. Deze gaf zin aan het bestaan en de wereld. Er ontstonden rituelen, waarin de mythe steeds opnieuw werd uitgebeeld. De mythe werd een levende werkelijkheid die noodzakelijk was om de wereld steeds opnieuw te scheppen en daarmee het leven. Dit alles werd met bezieling gedaan, omdat het uiterlijke en het innerlijk beleven één was. Door de energieën van de schepping te imiteren en uit te beelden, werden de niet zichtbare krachten gunstig gestemd. Zo werd aan de omstandigheden van het leven voldaan. Dit alles is nogal in tegenstelling met onze westerse wereld, waar de mythe verdwenen is en de schepping ten einde is, volgens christelijke opvattingen. Zelfs god is aan het verdwijnen, een uniek gebeuren in de geschiedenis van de mensheid.

Het naspelen en beleven van de scheppingsmythe, nog voorkomend bij primitieve samenlevingen, wordt gedragen door het hele volk of samenleving, die keer op keer (sommige hedendaagse stammen nog dagelijks) de schepping lieten herleven. Door deze uitbarsting van energie werden er krachtige energieën geschapen in het astrale web. Door herhaling werden deze steeds krachtiger en kregen uiteindelijk een permanent karakter. Dit in tegenstelling tot andere eenmalig gebouwde vormen die geweven worden in het astrale web door dagelijkse gebeurtenissen waar de energie weer snel uit verdwijnt. Niet alleen de zichtbare, maar ook de onzichtbare wereld was doordrongen van de mythe. Overal was de mythe aanwezig: in elk dier, boom, struik, steen, enz. Alles was belangrijk en onderdeel van de mythe. De trillende golven van het astrale web werden gevoeld en men wist dat alles met alles verbonden was. Ze spraken dan ook niet over een "ik" maar meer over een "wij" als ze over zichzelf spraken.

Belevingen uit de onbewuste laag tonen zich voornamelijk in beelden. Meestal zijn deze herkenbaar, hoewel er vaak een dimensie aan het beeld is toegevoegd dat het onwerkelijk maakt. Herkenbaar maar toch vreemd, anders dan het normale. Vaak heeft het een grotere zeggingskracht, maakt meer indruk, alsof het beeld uit zijn voegen is gerukt en daardoor ook meer fascineert. Schilders van het magisch realisme weten dit vaak treffend weer te geven. Ditzelfde zien we ook in beelden van mythologische helden of mythologische dieren. Het lijkt alsof de verbeeldingskracht op hol geslagen is ten opzichte van de zintuiglijke werkelijkheid. In mythologische rituelen zijn de gebruikte voorwerpen herkenbaar, maar getuigen er bovendien van symbolen te zijn van de "onder - of bovenwereld".

ASTRALE ASTROLOGIE

Astrologie zoals het op astraal niveau functioneert, heeft veel te maken met beelden en verbeeldingskracht. De energieën en beelden van planeten hebben een oerbeeld en kracht die, hoewel voor ieder hetzelfde, per persoon sterk gekleurd is. Een vergelijking van mythologische goden met dezelfde kenmerken bij verschillende mythologieën geeft dit duidelijk weer. Kronos- Saturnus uit de Grieks - Romeinse mythologie, verwekt als man kinderen, maar doodt ze ook door ze op te eten. Dezelfde kenmerken vertoont de Hindoe godin Kala en de Tibetaanse godin Tara, beide baren kinderen en verslinden ze weer. Dood en leven worden weergegeven. Hoewel ze dezelfde kenmerken vertonen is het beeld bij de één het mannelijk en bij de ander vrouwelijk. (zie Saturnus)

Afhankelijk van cultuur, maar zeker ook van de persoonlijkheid, heeft ieder zijn eigen beelden en zijn eigen manier van omgaan met zijn planeten en energieën. De daarbij behorende beelden liggen in het onbewuste verborgen. Een geboortehoroscoop geeft daar inzicht in. De horoscoop geeft de buitenstructuur van het zintuiglijke weer, die op zich verbonden is met innerlijke binnenstructuur, het astrale. Alleen de binnenstructuur is niet in letters en woorden te vangen. De beeldkracht en energie van het innerlijk zijn niet zichtbaar te maken met de huidige astrologie. Vaak worden psychologische stromingen geïntroduceerd en verweven met astrologie. Zij trachten met hun andere terminologie het onderbewuste te vangen in woorden. Ze proberen de buitenkant (de persoonlijkheid) te meten of te beschrijven. Dit wordt doorgaans in een laboratorium gedaan. Daarbij wordt vergeten dat de mens in zijn leefomgeving natuurlijk fungeert. Er wordt een beschrijving gegeven, die verklaart hoe de mens fungeert. Daarmee wordt voorbij gegaan aan de al duizenden jaren ervaring en kennis met het onbewuste die bestaan bij primitieve (oorspronkelijke) samenlevingen.
Esoterische stromingen hebben met deze onzichtbare laag in het menselijk beleven ook een lange ervaring. De primitieven zullen waarschijnlijk uiterst verbaasd zijn als ze horen hoe westerse wetenschappers proberen de mythologische laag onderzoeken. Zoals zij al duizenden jaren weten kan het alleen ervaren worden. Zo gauw de ratio er aan te pas komt verdwijnt de mythe en daarmee de betekenis en de kracht die er van uit gaat. Het onderbewustzijn van de mens kan alleen ervaren en verkend worden met behulp van niet wetenschappelijke technieken, zoals meditatie, visualisatie, geleide fantasieën, rituelen. Iedere ervaring op dat gebied is een persoonlijke en dus ook steeds verschillend. Omdat iedere ervaring verschillend is, ook bij dezelfde persoon, past dit niet zo goed in een wetenschappelijk kader, waar alleen herhaalbare metingen met steeds dezelfde uitslagen meedoen, daarmee de werkelijkheid van de ervaring aan de kant schuivend en deze niet serieus nemend. Zoals reeds eerder aangegeven is Jung en zijn school, de enige stroming in de psychologie die redelijk goed begrepen heeft waar het omgaat in het rijk van de mythologische goden. Helaas worden zij wetenschappelijk niet serieus genomen.

Het onzichtbare onbewuste als vergaarbak van het bewustzijn is als een oneindig universum. Het bewustzijn is daarbij als een kurk die drijft in een oneindige oceaan van het onbewuste, zoals Jung dit treffend voorstelt. Alle ervaringen van het bewuste, komen in het onbewuste, zullen daar verwerkt worden totdat alle energie er uit verdwenen is. Als de indrukken in het astrale weefsel heel sterk zijn, zoals bijvoorbeeld bij psychische trauma's, dan kunnen deze niet zonder meer energieloos gemaakt worden door het onbewuste. Met behulp van speciale technieken, bijvoorbeeld therapieën, kan de beleving opnieuw ondergaan worden, om de aanwezige energie te verminderen. In het bewuste kan een mens sturend optreden, in het onbewuste is hij stuur- en willoos overgeleverd aan de daar heersende energieën. Astrologisch is dit voor te stellen door de mens te zien als een pop, die door middel van koorden verbonden is met planeten en willoos bewogen wordt door planeten en planeetbewegingen. De mens kan leren zijn onbewuste energieën te gebruiken om het heft in eigen handen te nemen.

Planeetinvloeden zoals deze zich voordoen in het onbewuste, worden in de westerse astrologie niet speciaal benoemd als aparte krachten, die werkzaam zijn in de mens. Goden en godinnen zoals ze voorgesteld worden in mythologieën, komen overeen met de werkzaamheid van planeetinvloeden op astraal niveau. Hun daden en eigenschappen zijn afspiegelingen van het menselijk handelen. Het beschrijven van planeetkrachten in relatie tot mythologische goden reduceert tegelijkertijd de bijzondere ervaring die hieraan ten grondslag ligt. Een beschrijving zonder meer hiervan is alleen maar een rationele verklaring, die niet bepaald leidt tot de beleving en de werkelijke inhoud. Want die kan alleen van binnen uit beleefd worden.

Uit de oudheid is bekend dat er contact gemaakt werd met de goden door ze te aanbidden, te eren en via rituelen te ervaren. Er werden speciale omstandigheden gecreëerd in tempels waar inwijdingsrituelen plaats vonden. Waren de god of godin lijfelijk aanwezig, dan werd dit ervaren als een bijzondere kracht in de mens. Mits men ze aanvaardde en zich overgaf aan de god en daardoor aan de god of godin in zichzelf. Beschrijvingen zonder meer van planeeteigenschappen in relatie tot mythologische goden, wat in de huidige astrologie nogal voorkomt, kunnen nooit de echte beleving weergeven. Dit kan alleen ondergaan worden zoals dat voorgesteld wordt op astraal niveau. (Hier moet wel onderscheid gemaakt worden tussen mythologische goden, thuishorend bij astrale energieën, en het werkelijk goddelijke wat van een andere orde is). Kennis van de mythologische goden en godinnen die een relatie hebben met of identiek zijn aan planeten is zonder meer belangrijk. Deze voornamelijk rationele bezigheid leidt niet direct tot het innerlijk ervaren hiervan. Door kennis is het mogelijk zich beter in te leven. Centraal staat dat de astrologische werkzaamheid op astraal niveau alleen een ervaren van binnenuit kan zijn. Deze ervaringslaag in de mens met zijn bijzonder rijke inhoud kan geactiveerd worden. Dit kan met technieken die gericht en gestuurd worden in een combinatie van astrologie en mythologie. Een samengaan van deze twee ligt ten grondslag aan de oorsprong van astrologie. Dit leeft nog voort in de Kabbalistische Yetzirah wereld, alleen het begrippenkader is daar anders. In de Kabbala zijn technieken ontwikkeld om op een veilige manier deze astrale wereld te betreden. Het is mogelijk te reizen in de mesokosmos. Hier zijn wegwijzers en bakens die de weg wijzen in onze innerlijke kosmos, zoals dit al duizenden jaren gedaan voor ons is. Waar toegangspoorten gebouwd zijn als astrologische planeettempels, die in het onbewuste bestaan of gebouwd kunnen worden als echte werkelijkheden. De opgedane kennis die ervaren wordt in een innerlijke reis, geeft de persoonlijke innerlijke kosmos weer. Dit heeft een helende invloed en kan verrijking en inzicht geven in de eeuwige vraag "wie ben ik", of "wie is deze ik".

Sferen zoals deze om de Aarde liggen en in diverse benamingen benoemd worden, zijn symbolisch vergelijkbaar met de Aardse aura en komen overeen met het lichaamsaura. Het optimaliseren van deze aura's heeft een helende invloed op de psyche. Planeten hebben op hun eigen niveau en hoedanigheid ook een aura. Deze kan door middel van psychische energie gezuiverd worden en ontdaan van alle positieve en negatieve energie. Uiteindelijk blijven alleen zuivere planetenenergieën over. Want zoals traumatische energieën een storende invloed kunnen hebben op innerlijke groei, zo kunnen positieve energieën datzelfde doen. Als de energie van een planeet neutraal is kan de zuivere kracht meewerken aan verdere groei.

Bezig zijn met astrale astrologie vraagt een andere manier van denken en handelen. De vaak verwarrende mesokosmos, met zijn steeds veranderlijke vormen die steeds ontstaan en weer verdwijnen. Afhankelijk van de hoeveelheid aanwezige energie blijven deze langer bestaan, maar geven weinig houvast voor het verstand. Vooral de getoonde beelden die beladen zijn met steeds veranderende emoties zijn nogal moeilijk rationeel hanteerbaar. De meestal onstabiele astrale verschijningen kunnen zeer verwarrend zijn bij het betreden van dit gebied. Daarom is het nodig dat er stabiliteit gaat optreden, die een houvast kan geven. Visualisatie en concentratieoefeningen zijn daarbij belangrijke hulpmiddelen, gekoppeld aan een behoorlijke wilskracht om tot enig resultaat te komen. Het verdient aanbeveling dit soort oefeningen niet alleen te doen maar in een groep, zodat niet alleen de energieën versterkt worden en het resultaat beter is, maar bovenal om ervaringen te delen die een beter inzicht geven bij de opgedane ervaringen. Sommige ervaringen kunnen nogal schokkend zijn en vragen begrip en opvang van een groep. Alleen experimenteren kan problemen geven en is daarom ten sterkste af te raden. Ervaren leiding is onontbeerlijk, iemand die de weg aangeeft, want verdwalen in het astrale kan leiden tot nare ervaringen.

Een horoscoop kan ook een hulpmiddel zijn om toegang te krijgen tot dit innerlijk universum, als men deze op de juiste wijze gebruikt. De gewone astrologie is daar niet toereikend toe. Speciale visualisaties zijn hierbij nodig die aan een aantal voorwaarden moeten voldoen om niet te verdwalen in het labyrint van het onbewuste. Er zullen beveiligingen en wegwijzers ingebouwd moeten worden om psychische problemen te voorkomen. Deze oefeningen komen overeen met kabbalistische technieken. Het is mogelijk met behulp van een horoscoop en met name door planeten afzonderlijk in kaart te brengen door meditatie of visualisatie de innerlijke beelden en gevoelens zichtbaar te maken. Een hieraan gekoppeld onderzoek met bepaalde vragen kan leiden tot een dieper inzicht van de psyche. Andere methoden zijn ook mogelijk als er maar een helende invloed van uit gaat. Gebruik maken van de horoscoop geeft een voorsprong op welke andere methode dan ook, omdat in één overzicht de totale persoonlijkheid getoond wordt. Het bewuste en het onbewuste moeten uiteindelijk aaneen gesmeed worden. Dit moet zodanig zijn dat ze geen belemmering meer vormen voor verdere groei. Daarmee is een toegangspoort gebouwd naar de esoterische dimensie in de mens. Dit alles kan leiden tot het laten groeien van een astraal "lichaam" of "voertuig" zoals dit in bepaalde esoterische tradities genoemd wordt. Dit betekent dat het innerlijk gestabiliseerd is en voorbereid om het esoterische of de ziel te ontvangen. Het innerlijk moet als het ware een helder doorschijnend water worden, wat rimpelloos in staat is alle ervaringen van het bewustzijn te verwerken.
Alles is dan voorbereid om wat dan ook van het goddelijke te ontvangen.

HET MACRO NIVEAU

Esoterie en de mens

Het esoterisch ervaren is een moeilijk bereikbaar en doorgaans onbekend deel van de menselijke belevingswereld. Toch behoort het tot de mogelijkheden van elk mens om er spontaan contact mee te maken, hoewel dat zelden voorkomt. Willen we er uit onze eigen wil contact mee maken dan blijkt het een moeilijk toegankelijk ervaringsgebied te zijn, ook na langdurige training. Deze training kan alleen gericht zijn op de persoonlijkheid en het onbewuste. Bewust een training richten op het esoterische is niet mogelijk omdat het een activiteit is van de persoonlijkheid. Richten op het esoterische vereist juist het tegendeel: niet actief te zijn. Het tot een eenheid brengen van het bewuste en onbewuste is een absolute voorwaarde om toegang tot het esoterische te kunnen krijgen.
Astrologie in relatie tot esoterie, is een relatie van de persoonlijkheid met een heel bijzonder ervaringsgebied. De persoonlijkheid in relatie met astrologie hoeft verder geen betoog. De relatie astrologie esoterie vereist een nader onderzoek, vooral naar datgene wat onder esoterie wordt verstaan.
Het esoterische wordt benoemd, maar wat er mee bedoeld wordt is vaak niet duidelijk. Hier wordt het voorgesteld als het bewust ervaren van de ziel. Het puur esoterische is het ervaren van de geest, het Godbewustzijn. Het is een begrip wat heel divers gebruikt wordt en daarom vraagt om nadere toelichting, zeker zoals het hier bedoeld wordt. Om het begrip zo zuiver en verantwoord mogelijk weer te geven wordt hier uitgegaan van een filosofisch, godsdienstwetenschappelijk standpunt. De Nederlandse filosoof dr. Daniel van Egmond heeft op een heldere en verantwoorde manier het begrip esoterie gestalte gegeven. Zijn uiteenzetting van het begrip esoterie is zodanig dat het wetenschappelijk is, ondanks het feit dat het een moeilijk en bijna ongrijpbare materie is.
Kenmerken van het esoterische zijn dat:

• het behoort tot het emotionele ervaringgebied van de mens

• het ervaren van de ziel is als een stroom van energie die zich onttrekt aan alle natuurwetten

• het een ervaren is die in bijzonderheid alle ervaringen van de persoonlijkheid ver overstijgt, tijdens dat ervaren beleeft de mens een machtig ander wezen van zichzelf, iets van het goddelijke, dat hem een houding doet aannemen van ontzag en aanbidding.

• de ervaring persoonsgebonden en uniek is

• tijdens de ervaring het tijdsbesef en het besef van ruimte totaal verdwijnen

• het ervaren zo overweldigend is dat het ikbesef verdwijnt en er een soort wijgevoel ontstaat dat alles met alles verbonden is.

• de ervaring een zodanige indruk achterlaat dat deze nooit meer vergeten wordt

• men verkeert in een opperste staat van gelukzaligheid

• indien de persoon in staat is blijvend contact te hebben met deze ervaringen er een totale karakterverandering optreedt, waarvan kenmerkend is dat de aardse omstandigheden slechts in geringe mate invloed uitoefenen op de persoon

• de ervaring niet in woorden is uit te drukken, omdat de taal niet toereikend is om dit ervaren weer te geven

• als de stralen van de ziel in het verstand terechtkomen, het verstand de stralen weerkaatst

• de ervaring het rationele en het zintuiglijke overstijgt en het niet te bevatten is voor het verstand

Tijdens het ervaren wordt het bewustzijn als het ware opengescheurd. De indrukken die opgedaan worden zijn zo overweldigend, dat het normale bewustzijn verdrongen wordt en geen invloed meer heeft op het beleven. Daardoor is het niet mogelijk er iets van te zeggen. Slechts op een symbolische manier is er iets van weer te geven. En het weergeven maakt uiteindelijk niets duidelijk van de werkelijke ervaring. Vandaar de titel van dit hoofdstuk, wat een proberen is om iets duidelijk te maken. Dit schrijven is een poging tot en kan niet meer zijn dan dat. Het taalgebruik dat soms gebruikt zal worden, is anders dan het normale. Het is een poging iets aan te geven van een heel andere werkelijkheid.

Astrologie in relatie met esoterie vereist een ander begrippenkader en een totaal andere manier van denken of juist van niet denken, waar het ervaren een centrale rol speelt. Esoterie kan alleen maar ervaren worden, hoewel de ervaring maar voor weinigen is weggelegd. De mens kan naast zijn functioneren op het niveau van de persoonlijkheid en het onbewuste, ook op esoterisch niveau functioneren. Al deze dimensies van Zijn, smelten op het esoterisch vlak samen tot een werkelijke éénheid. Het esoterische gebied is het beleven van de ziel of geest, hoewel dit laatste volgens bepaalde tradities pas op het moment van het sterven te ervaren is. Hier wordt de ziel voorgesteld, als een ervaringsgebied van de mens waar contact mee gemaakt kan worden. Voorbeelden hiervan zijn de ervaringen zoals deze bekend zijn van diverse Westerse mystici. Uit hun verslagen blijkt duidelijk dat het ervaren van de ziel niet weer te geven is. Er kan hooguit in symbolische bewoordingen over gesproken worden. In de traditionele wetenschap worden deze ervaringen doorgaans niet serieus genomen. Vooral de academische psychologie doet ze gewoonlijk af als abnormaal, ziet ze als een ziekte van de psyche, of ontkent dit ervaringsgebied. De ervaringen zijn persoonsgebonden en niet herhaalbaar op de manier zoals de wetenschap dat zou willen.

Echt serieus onderzoek zou aantonen dat de verschijnselen van de ervaringen, bekeken vanuit het rationele, een aantal exact dezelfde kenmerken vertonen, die wetenschappelijke kenmerken vertonen.
Deze zeer bijzondere belevingen zijn bekend in alle culturen. Ze liggen vaak aan de basis van een godsdienst en beschaving. Zoals de ervaringen en leringen van Christus aan de basis van onze Westerse cultuur staan. In het begin van onze westerse beschaving was de wetenschap voornamelijk in handen van monniken. Zij erkenden deze ervaringen als waarheid in samenhang met de wetenschap. Culturen en beschavingen die ontstonden werden doorgaans beheerst en doordrongen van een godsdienst. Aan de oorsprong stond altijd die ene bijzondere figuur die een volk de weg wees gebaseerd op zijn bijzondere ervaringen. De beschaving maar ook de wetenschap steunden daarop. Diezelfde wetenschap die nu steeds deze dimensie van het heilige veronachtzaamt als niet belangrijk en zelfs ziet als een ziektebeeld van de psyche. In navolging hiervan ontkent heden een groot deel van onze samenleving deze ervaringen. Of men is er vaak niet mee op de hoogte, of men neemt het niet serieus.
Levenswetten die vaak een vervolg waren op deze esoterische ervaringen, zoals de bijbelse Moses deze voorstond, wezen een weg waarlangs de mensheid kon leven. Ze zijn ook de basis van onze wetgeving en waren noodzakelijk om de samenleving in stand te houden. Het afwenden van het heilige zou mogelijk ook het afwenden kunnen inhouden van de levenswetten. De hiermee samenhangende ethiek van het menszijn is essentieel voor het menselijk bestaan. De normen, maar vooral het waarden besef dat doorgaans ontleend is aan een godsdienst, lijken te vervagen in onze huidige samenleving, omdat de belangrijkste basis, de dimensie van het heilige, een mindere plaats inneemt in onze cultuur.

Ervaringen van een totaal andere werkelijkheid zijn bijna onvoorstelbaar, vooral omdat daarbij de persoonlijkheid min of meer ophoudt te bestaan. Als deze ervaring zich toch onvoorbereid voordoet, ontstaat daarna meestal de grootste verwarring. Dit gebeurt vooral als er geen kennis bestaat over deze beleving. Het twijfelen aan het eigen "gezonde" verstand zal zeer waarschijnlijk optreden. De schok van de ervaring zal nooit meer vergeten worden, net zoals de ervaring zelf, die zich " inbrandt" in het geheugen. De kans is groot dat er een karakterverandering optreedt. De ervaring zal moeilijk tot niet ingepast kunnen worden in de normale werkelijkheid. Het is iets wat overkomen is, maar waar men geen raad mee weet. Mogelijk dat er een vaag heimwee overblijft naar deze opperste staat van gelukzaligheid. Wordt de ervaring wel begrepen, hoewel er vaak een zoektocht aan vooraf gaat om het te begrijpen en een plaats te geven, dan ontstaat de vraag wat moet ik er mee. Deze en vele andere vragen werpen zich op. Zijn er meerdere ervaringen zonder dat daar invloed op uitgeoefend kan worden en de ervaringen stoppen, kan er ook een vorm van depressie ontstaan: weten wat mogelijk is, maar niet in staat zijn tot meerdere ervaringen.. Op een zoektocht naar kennis van de ervaring worden vele begrippen gebruikt om de ervaring weer te geven. Met het neutrale begrip esoterie (het heeft geen Christelijke lading) wordt de ervaring duidelijk weergeven.

Het woord esoterie betekent "onzichtbaar ". Slechts van uit het normale bewustzijn, dus van buitenaf, zijn er kenmerken van weer te geven.
Het bewustzijn dat opengescheurd wordt tijdens de ervaring, doet zulke geweldige indrukken op dat het deze niet kan bevatten en verdwijnt. Bewusteloosheid kan optreden. De ervaring op zich is buiten alle proporties en kan met geen enkele andere ervaring die de mens kan hebben worden vergeleken. Opvallend is dat in de westerse literatuur deze ervaringen vaak in seksuele termen worden beschreven, doorgaans als een liefdesrelatie met god of Jezus. Uit de verslagen van middeleeuwse vooral vrouwelijke mystici, wordt deze ervaring beschreven als een liefdesrelatie met Jezus of God, meestal in hartstochtelijke bewoordingen, die zelfs nu nogal gewaagd aan zouden doen in een moderne roman. Deze vermelden bovendien dat de ervaring niet is weer te geven. Seksuele ervaringen komen er bij benadering het dichtste bij, hoewel ze ver overtroffen worden door deze bijzondere ervaringen.

© Leo Hunting

Bron: esoterische dimensies in astrologie

De Mysteriën van het Noorden

Als we 's nachts als toeschouwer de hemel bestuderen zal ons uiteindelijk opvallen dat er in de ronddraaiende hemel één ster is die onbewegelijk stilstaat. Dit eigenaardige verschijnsel is alle volkeren van het Noordelijk halfrond opgevallen. En bij al deze volkeren is aan dit verschijnsel een bijzondere plaats toegekend in hun mythologieën. Hier troonde hoog boven alles verheven een machtig wezen die alles in beweging zette. Door Aristoteles " de Onbewegelijke Beweger"genoemd. In de visioenen van de bijbelse profeet Ezechiel was dit de Troonwagen van God. Ezechiel was beïnvloed door Babylonische leringen, waar de oppergod Sin woonde in de Noordhemel, de Poolster. Van hieruit vond voortdurend de schepping plaats. In de vergeten Babylonische stad Harran, waar Abraham zijn visioenen kreeg, was een tempel gewijd aan de Mysteriën van het Noorden, de Poolster Deze werd in verband gebracht met allerlei Mysteriën, die niet nader verklaard werden, alleen dat dit het heilige der heilige was.

Planeten en de dierenriemtekens zijn astronomisch waar te nemen in de nachthemel. Het astrale en het esoterische, het goddelijke, zijn ook astronomisch waar te nemen in de nachthemel. Dit moet net als in de gewone astrologie slechts symbolisch opgevat worden. Volgens opvattingen in het vroege Midden-Oosten was de Poolster het enige onbeweeglijke punt in de kosmos dat niet onderworpen was aan tijd en ruimte. De Poolster ligt in het verlengde van de aardas. Ze werd gezien als de troon of zetel van god, die van daar uit de schepping liet plaatsvinden. Al het andere was daaraan onderworpen. De beweging van de planeten en sterren werd in gang gezet vanuit dit onbeweeglijke punt in de nachthemel. Er was een voortdurende strijd tussen de mindere goden (de planeten, Zon en Maan) en de geesten of engelenscharen (de sterren). De sterren waren de astrale wereld met zijn steeds draaiende patronen. De planeten en de sterren in de dierenriembeelden waren een afspiegeling van het aardse. De koning op de Troonzetel, de Poolster, heerste over dit alles. Alles werd in stand gehouden en geregeerd door de Hoogste der Hoogste. Volgens Joodse leringen de Vorst die nimmer aanschouwd kan worden. De profeten reisden in hun Hemelreizen daar naar toe. Deze Hemelreis door de zeven Hemelen of Hemelpaleizen was afgeleid van de zeven planeten. Het aanschouwen van het Heilige was niet alleen in de Joodse religie bekend, maar bij alle stromingen en religies die hun ontstaan hadden in het Tweestromenland. Bekend zijn de hemelreizen in het Parsisme, het Mitraisme, de Griekse cultuur, de Mandeërs en de hemelreizen uit de Merkawa traditie. Ook bekend zijn de hemelreizen van de Arabische profeet Mohammed. In zijn leringen klinkt de esoterische astrologie nog steeds door. Ze zijn afgeleid van ervaringen van de zeven hemelse paleizen. Het hoogste punt in de koepelvormige moskeeën is een symbolische voorstelling van de Poolster, waarbij de koepel zelf de (nacht)hemel voorstelt. De voorstelling van de hemelreis bestond in verscheidene vormen en was wijd verbreid in het oude Oosten. Zo verschillend en zo wijd verbreid dat alle gegevens niet onder één noemer gebracht kunnen worden. Er is een bonte reeks van teksten uit verscheidene tijden, streken en kringen. Ze getuigen van de voorstellingen en ervaringen van hemelreizen naar de Heerlijkheid van God. De Poolster was het hoogste punt in de Noordhemel. Ze werd met de aarde verbonden door een boom, berg, stut, paal, ladder, waarlangs de ziel opsteeg door de zeven planeethallen naar de Onbekende Schepper. Een ander bekend voorbeeld hiervan is het verhaal van de bijbelse Jacob, die via de (Jacobs) ladder naar de Here God gaat, het centrale middelpunt in de kosmos vanuit de Aarde gezien, waar alle sterren en sterrenbeelden om heen draaien en een bijna onveranderlijke plaats inneemt.
Het goddelijke heeft hier een astronomisch vastgestelde plaats volgens Oosterse opvattingen. Van daaruit stort de Schepper zijn scheppingskracht uit over het universum. Dit punt wordt ook de "Troonwagen" of de zetel van goddelijke Heerlijkheid genoemd door de profeet Ezechiel. De huidige mens wendt nog steeds zijn ogen of hoofd naar de hemel, de Poolster, als hij het over het goddelijke heeft, zo diep geworteld zit het besef van de astronomische plaats van God.

Deze kosmische scheppende energie, die zijn scheppende krachten over de aarde uitstort, vindt zijn weerklank in de huidige wetenschap. Volgens de astronomie zijn de polen centra van uitvloeiingen en uitstortingen van kosmische - magnetische energieën. Vooral tijdens zonne-erupties, die onder andere beïnvloed worden door planeet en maanstanden zoals wetenschappelijk onderzoek heeft uitgewezen ontstaat er dan een regelrechte "slurf " van zonne-energie, die zich via de Noordpool over de aarde uitstort. Deze merkwaardige overeenkomst met de scheppende krachten van de godheid uit de oudheid, stemt verbazingwekkend overeen met de moderne "geleerdheid" van onze wetenschap.
Dit is ook in overeenkomst met wat esoterische tradities vertellen in hun interpretatie van de Noordpool, die gezien wordt als een Poort waardoor de kosmische kracht de Aarde binnenstroomt en het symbool is van het Goddelijk Bewustzijn. De poolsterren en de sterrenbeelden die liggen in het verlengde van de Poolas, worden een belangrijke rol toebedeeld in de esoterische ontwikkeling van de mens. Waar de "Zeven Zonen en Dochters dansen om de Troon van de Heer in de Hemel ". En de "Rossen van de Vier Elementen lopen om de Paal van de Poolas in een Razende Galop, en uiteindelijk moeten samensmelten tot één Goddelijk Ros " (zie Mithras). Hier worden in symbolische zin esoterische geheimen mee aangeduid als een weg die te gaan is naar het esoterische. Het kabbalistische genootschap uit de 19e eeuw, de Golden Dawn, beschouwt dit als het punt van waaruit de schepping plaats vind, en vergelijkt dit met Kether.
In de moderne astrologie speelt de Poolster geen rol, vermoedelijk omdat de bewegingen van de Pool en de Poolsterrenbeelden zich uitstrekken over zeer lange perioden. Vanuit menselijk oogpunt staan ze bijna stil, zijn als het ware zonder tijd en ruimte. Dat sluit goed bij esoterische opvattingen, waar tijd en ruimte ook geen rol spelen. In de huidige astrologie wordt nog steeds vastgehouden aan sterren en planeten die in een min of meer plat vlak ronddraaien. Ook datgene wat geschreven is onder de noemer esoterische astrologie houd zich vast aan de horizontale dimensie van astrologie. Hier wordt niet de sprong gemaakt naar de verticale dimensie van het Heilige, die gericht is op de Poolster. Het esoterische gaat heel duidelijk over het goddelijke en het goddelijke in de mens. Diverse religies en leringen plaatsen steevast het goddelijke op een astronomisch vast gestelde plaats, de Poolster. Wanneer men het wil hebben over esoterische astrologie moet men zich richten op de Poolster, in navolging van de grondleggers van alle huidige grote religies. Zoals ook Griekse filosofen uit de oudheid dit deden. De Poolster, het symbolisch centrum van esoterische astrologie, zoals dit al duizenden jaren geleden werd gedaan werd. Uit alle religies komt heel duidelijk naar voren dat de meeste symbolische voorstellingen van de Poolster en van de Schepper identiek zijn aan elkaar.
Zeer voor de hand liggend is het dat esoterie en astrologie symbolisch gezien moeten worden en dat het Noorden van de nachthemel het symbool is van het puur esoterische. Dit wordt al duizenden jaren gedaan in alle mythologieën, godsdiensten en esoterische stromingen van het Noordelijk halfrond.

Een zeer sprekend voorbeeld van de mens in relatie tot de het kosmische is de esoterische symboliek die gebruikt wordt in esoterische stromingen. De energieën die uitgestort worden over de aardse Poolas komen overeenkomen met de kundalinie energieën die langs de ruggengraat gelokaliseerd worden in Oosterse leringen. De Noordpool komt dan overeen met de kruin van het hoofd, het kruinchakra. Als deze volledig geactiveerd wordt dan straalt deze als het Noorderlicht, als symbool van het Ware Licht. Dit roept de vergelijking op met de stralenkrans van een heilige. De as die beide polen met elkaar verbindt, is de symbolische spil die de openbaring is van het ik-ben van de aarde, vooral als we haar zien als een kosmisch wezen.
Door invloed van de Maan en Zon verandert de stand van de Poolas en maakt naast een kegelvormige beweging ook een schommelende beweging. Deze beweging is vergelijkbaar met de golfbeweging van een slang, of zoals deze beweging ook wel wordt voorgesteld als de Kosmische Draak, die rond de Poolster cirkelt. ( Met de Kosmische Draak wordt het sterrenbeeld Draco, of de Draak bedoeld, die de Troon bewaakt in zijn rondgang om de Poolster). Door deze beweging verandert de stand van de Poolas tot de Poolsterren en wijst daardoor steeds een andere Poolster aan waarmee ze verbonden is. Zo geeft iedere nieuwe ster een nieuw tijdperk aan, waardoor de scheppende impulsen van de kosmos zich kenbaar maken. Afgeleid van de zeven Poolsterren onderscheiden zich zeven tijdperken van ongeveer 3700 jaar. Deze gehele cyclus duurt 25.868 jaar, het Platonische jaar. De grote Poolcyclus is dan de symbolische eenheidscyclus van het planetaire individu wiens centrum samen valt met het middelpunt van de Aarde. Het centrum blijft net als de Poolster relatief gezien onveranderd hetzelfde. Zijn deze energieën in harmonie met elkaar, dan kan de Harmonie der Sferen gecomponeerd worden volgens esoterische beeldspraak. Het goddelijke kan zich openbaren in het Aardse. De Hemelse Brug, de Brug tussen mens en god, is dan gebouwd. Vergelijk deze 'brug'met die van een bisschop die moet zijn als de Pontifex (de brug) tussen Hemel en Aarde.
Het vlak van de evenaar waar de zonne-energie het sterkst is staat bijna haaks op de Poolas. Het zijn twee elkaar kruisende energieën, die ieder op zich een andere richting van werking hebben. De dierenriem en de planeten, zijn gecentreerd rond de evenaar. De horizontale dimensie van astrologie, waar tijd en ruimte een hoofdrol spelen en gericht zijn op de persoonlijkheid van de mens: de astrale wereld, het onbewuste, wordt gesymboliseerd door de sterren in, volgens oude astrologische leringen, de ruimte tussen de dierenriem en de Poolster. Daarentegen zijn de Poolas en de Poolsterren te zien als de verticale dimensie van astrologie: de dimensie van het heilige, waar tijd en ruimte verdwijnen in de eindeloze ruimte van tijdloze afstanden en cyclussen van het heelal. De jaarcyclus van de Zon valt in het niet bij de 25.868 jarige Poolcyclus van de Poolas. Door de periodieke veranderingen van door de Maan ontstane schommelingen van de Poolas (nutaties), geven 1400 schommelingen in een Poolcyclus. Hierdoor wordt de cirkelvormige beweging ook een golvende beweging. In esoterische tradities werd dit symbolisch voorgesteld als de Slang die zich zelf in de staart bijt, de Ouroubouros. Aan de basis van het getal 1400 ligt ook het getal 7 (200 maal 7 = 1400). Hetzelfde getal dat een belangrijke rol speelt bij de omloop van de Maan (4 maal 7 = 28), die daarbij mede de schommeling veroorzaakt van de Poolas. Het getal zeven, vermoedelijk afgeleid van de zeven planeten uit de Oudheid, is ook het geheimzinnige getal wat in veel godsdiensten, esoterische stromingen, maar ook in onze dagelijkse werkelijkheid als de wetenschap een belangrijke rol speelt. Net zoals het aan de basis ligt van de Poolcyclus (7 maal 3700).
Een kabbalistische (Zohar) voorstelling, zoals deze voorkomt in de "de Geheime Leer" van Mad. Blavatsky, met betrekking tot de Poolcyclus en het getal zeven, is de volgende:

De verlichte boom staat in het midden. In zijn takken wonen de vogels (zielen en engelen) en bouwen er hun nesten. Aan zijn voet zoeken de dieren die macht hebben ( de menselijke persoonlijkheden) de schaduw op.
Dit is de boom vanwaar twee wegen leiden naar hetzelfde doel. En er rondom staan zeven "zuilen of paleizen" en vier stralende wezens (de elementen vuur, water , lucht en aarde , voorgesteld door rossen, zie Mithras, of de vier wezens uit het visioen van Ezechiel) draaien er in snelle vaart omheen.
Daar is de slang die zich voort spoedt met 370 sprongen "Hij stort zich over bergen en bewoog zich snel over heuvelen", zoals er staat geschreven in de Bijbel. Hij houdt zijn staart in zijn bek, tussen zijn tanden. Zijn flanken zijn beide doorboord.
Blavatsky `s commentaar op dit vers:
" De 370 sprongen van de kosmische slang( of draak )" betekenen de cyclische perioden van het grote Tropische Jaar van 25.868 aardse jaren, dat door Esoterische berekeningen in 370 perioden of cycli werd ingedeeld, zoals een zonnejaar wordt ingedeeld in 365 dagen.

De boom zoals hierboven genoemd is de Poolas die in het verlengde van de aardas ligt. De takken zijn de planeten en sterren, zoals deze de symbolische voorstelling zijn van geesten en engelen van verscheidene orde. Van oudsher worden vogels gezien als het symbool van de ziel.
De twee wegen zijn vermoedelijk de twee manieren om te komen bij de Troonwagen, de magische en de mystieke weg. De zeven zuilen of paleizen zijn onder andere bekend uit de hemelreizen van de profeten uit het Oude Testament. De sterren en sterrenbeelden rond de Poolster worden het "land der onsterfelijke genoemd". De zeven paleizen zijn de woonplaatsen van Goduitverkorenen. De vier stralende wezens zijn de vier elementen die uiteindelijk op moeten gaan in het vijfde element: de ziel die Gods Heerlijkheid in al zijn pracht kan aanschouwen.

De huidige Poolster is de ster Polaris in het sterrenbeeld de Kleine Beer. In de cyclus waarin het verlengde van de aardas steeds een andere poolster aanwijst, is het niet aan te geven waar een cyclus begint. De cyclus bestaat en ontsnapt aan ons denken. Deze cirkelvormige cyclus kan slechts een denkbeeldig begin hebben. Uitgaande van de huidige ster Polaris als een punt in de cyclus kunnen we van hieruit vaststellen welke ster en wanneer deze hieraan voorafgaand de Poolster was. De sterren die in de tussentijd poolster waren, geeft het volgende overzicht dat alleen maar zeer algemeen kan zijn.

Polaris Cepheus Alpha Cygni Wega Hercules Draco Draco Polaris

Poolster Sterrenbeeld van de Pool Poolster Poolster Sterrenbeeld van de Pool Sterrenbeeld van de Pool Sterrenbeeld van de Pool Poolster

23.000 v.Chr. 20.100 v.Chr. 16.400 v.Chr. 12.700 v.Chr. 9.000 v.Chr. 5.300 v.Chr. 1.600 v. Chr. 2.100 n. Chr.

Hierbij dient opgemerkt te worden dat aan de poolster Wega een bijzondere betekenis wordt toegekend omdat ons zonnestelsel zich in die richting beweegt. Ondanks al deze voorstellingen van tijdseenheden en filosofisch -esoterische beschouwingen kan het Poolgebied in de nachthemel gezien worden als de scheppende factor van astrologie. Als de kosmische scheppingskracht die steeds alleen maar symbolisch voorgesteld en uitgedrukt kan worden. Waarvan de werkelijke betekenis alles overstijgt, letterlijk en figuurlijk. Zoals blijkt uit de beschrijvingen van de diverse hemelreizen die rationeel gezien verhalen zijn van een totaal andere werkelijkheid. Ze kunnen uitsluitend en alleen gezien worden vanuit een symbolisch standpunt en vanuit het licht van de ervaring. Vanuit het standpunt van de beperkte persoonlijkheid zijn er drie vormen van astrologie: de normale, de astrale en de esoterisch gerichte astrologie. Bekeken vanuit het esoterische is alles echter een totale eenheid, slechts door het beperkte waarnemen van het bewustzijn worden ze als drie soorten onderscheiden.
Uit de schommelende draaiing van de Poolas blijkt, dat er ook een astronomisch verband bestaat tussen de wenteling van sterren, planeten, Zon en Maan. Het één is het gevolg van het ander en ze vormen samen een krachtenspel dat als een eenheid gezien kan worden.

De mens heeft het vermogen om het Lichaam van God te ontplooien in zichzelf. Dit in tegenstelling tot de Hemelse Hiërarchieën, Gods Engelenschare en de Aartsengelen die gebonden zijn aan hun eigen wereld. Ze hebben niet het vermogen in zich zich te manifesteren in andere werelden. Ze zijn wel in staat in de mens een "astraal" prototype te bouwen. Ze kunnen dit actueel laten worden, wat in potentie de goddelijke vorm is van de mens. Het eerste proces zou men het involutie-proces kunnen noemen, het indalen van het astrale, wat verwijst naar het gebied van de equator en de Dierenriem. Het tweede evolutie-proces, in relatie met de Poolas en haar bewegingen naar de Poolsterren. Als de mens de weg volgt van de "Boom" en het "Ik Ben" en dit in zijn leven realiseert, dan volgt hij het pad van de Poolas en oriënteert zich op de onderste zeven Sefiroth uit de Kabbala.
In kosmische symboliek zijn de Hiërarchieën van de Zodiak de Bouwers van het lichaam en het voertuig van het astrale. De Sterren van de "Eeuwige Koning" (de Noordpool), zijn het symbool van de Grote Ingewijdenen. Zij wijzen een volk de weg naar "het land der Onsterfelijken". Deze Leraren verpersoonlijken de "Kosmische Draak der Wijsheid" (het sterrenbeeld Draco). Zijn hoofd wijst naar Wega, zijn staart scheidt de Grote en Kleine Beer. Zijn bovenlichaam wentelt om de Pool van de ecliptica, de Grote Leegte. Daar bevindt zich het Paleis met de zeven trapvormige tempels, de Troonwagen.
Een citaat uit de "Geheime Leer" geeft mogelijk meer inzicht in het " Mysterie van het Noorden ".

" De ster, waaronder een menselijk wezen is geboren, volgens esoterische leer, zal eeuwig haar ster blijven gedurende de hele cyclus van haar incarnaties tot zij een Manvantara ( tijdkring van openbaring) is. Maar dit is niet haar astrologische ster. De laatste staat in verband met de persoonlijkheid, de eerste met de individualiteit. De " Engel " van de eerste Ster of de Dhyani-Boeddha zal of de leidende Engel zijn, of de Engel zijn die alleen maar toezicht houdt bij iedere nieuwe geboorte van de Monade die deel heeft aan het wezen van de Ster, ofschoon zijn voertuig, de mens, hiervan misschien steeds onkundig blijft. De adepten echter hebben elk hun Dhyani-Boeddha, hun oudere tweeling-Ziel en ze weten dit en noemen Hem Vader-Ziel of Vader-Vuur. Het is echter bij de laatste, de hoogste inwijding dat zij dit leren als zij van aangezicht tot aangezicht staan tegenover het stralende " Beeld " .... Er zijn zeven hoofdgroepen van zulke Dhayan-Cholans ( Heren van Meditatie . Kosmische en planetaire Geesten, heersers en leiders van het kosmisch gebeuren. Cosmocreators of Elohims) en deze groepen worden in alle religies teruggevonden, want het zijn de Zeven Stralen .... Vandaar de zeven hoofdplaneten die de sferen zijn van de zeven geesten die daar verblijven. Onder elk van hen wordt één (van de zeven) mensenrassen geboren, die door hen worden geleid en beïnvloed ".

Bovenstaande Ster zal nader worden toegelicht bij de beschrijving van Pluto esoterisch benaderd en het punt Daath in de Kabbala, zie elders.

De zeven "Ingewijden" van de Grote Beer worden ook dikwijls in verband gebracht met de zeven kosmische Scheppingskrachten en de zeven heilige Planeten. Hierbij dient opgemerkt te worden dat deze zich buiten de omschreven Poolcirkel bevinden, aldus Mad. Blavatsky. De symboliek van de sterren of sterrenbeelden bij of in de omschreven Poolcirkel, staan steeds in relatie met esoterie. Ze zijn daarom een uitermate belangrijk onderwerp voor esoterische studies.
Deze sterrenbeelden en sterren zijn niet alleen symbolen, maar ook openbaringen van kosmische Wezens, die onze planeet en de mensheid beïnvloeden. Alle esoterische leringen, onder andere de Kabbala en de Geheime Leer, zijn gebaseerd op de "Wet van Overeenkomsten ", zoals er een overeenkomst is tussen Micro -Meso - en Macrokosmos. Men kan van deze objecten zeggen, dat de één het symbool is van de ander en omgekeerd. Ze zijn alle symbolisch ten opzichte elkaar en zuiver subjectief, op een niet te benoemen werkelijkheid gegrondvest.
Deze openbaringen van de "Oorspronkelijke Openbaring ", zijn de echte Oerbeelden of Archetypen, die openbaringen zijn van het Kosmisch Creatieve. Esoterisch gerichte astrologie is dat ook. Heel de Hemel is één van de oorspronkelijkste en machtigste Oerbeelden. Het kan worden beschouwd als de Schepping van het Ene die sommigen de Bouwer van het Heelal noemen en de ander God. Een ander zeer sprekend Oerbeeld dat doorgaans gebruikt wordt om de Poolster aan te duiden is de Grote Roerganger of Wieldraaier. De Onbewegelijke Beweger waarmee treffend de symboliek wordt weergegeven van het hoogste onbeweeglijke Punt in de nachthemel.

Symboliek

De meeste symbolen die we om ons heen zien zijn ontstaan voor de gesproken en geschreven taal. Vrijwel de gehele religieuze voorstellingswereld werd van oudsher in symbolen uitgedrukt. Er werd met verbeeldingskracht iets uitgedrukt wat alleen door een symbool voorgesteld kon worden, omdat woord en zin ontoereikend waren. Deze symbolen of heilige tekens werden in hun ware zin oorspronkelijk alleen door ingewijden verstaan. Ze drukken iets uit, wat op andere wijze niet volledig kon worden weergegeven, want geestelijke werkelijkheden kunnen niet door zinnige begrippen worden aangeduid.
Symbolen hebben vaak een universele betekenis en appelleren aan onze onderbewuste kennis. Zij moeten met behulp van de intuïtie begrepen worden, omdat ze niet met verstandelijke overwegingen te vatten zijn. De grondgedachte die men bij het beschouwen van het symbool vast moet houden is, dat de natuur onzichtbare energieën door zichtbare vormen uit. Een symbool is de uiterlijke en zichtbare vorm van een innerlijke en geestelijke werkelijkheid. De beelden dienen slechts om in onze ziel de oerherinneringen aan onze geestelijke afkomst op te roepen. Alles wat op aarde vorm heeft aangenomen en van voorbijgaande aard is, is een afspiegeling van een geestelijke, niet-materiële werkelijkheid. Een symbool op zich betekent niets, maar het krijgt kracht door wat er aan toegekend wordt en waarvan het de samenvatting is. Aan de andere kant is het symbool een condensatie van zeer speciale energieën, die weer expanderen bij het juiste gebruik.
Om het onzichtbare esoterische zichtbaar te maken wordt gebruik gemaakt van symbolen. De betekenis van deze symboliek kan niet beredeneerd worden, omdat onze taal niet toereikend is om de betekenis uit te drukken. De symbolen zijn de uiterlijke kenmerken van de diepste belevenissen van de psyche. Wordt de mens geraakt in deze innerlijke lagen, dan pas begrijpt hij de werking en betekenis van het symbool. Het kan hem raken in zijn totaliteit, doorstraalt zijn hele wezen en kan een blijvende verandering teweegbrengen. Een esoterisch symbool is nooit absoluut of dogmatisch en laat diverse interpretaties toe. Daardoor wordt het mogelijk dat ieder mens dit beleven kan vanuit zijn eigen identiteit en het herkent als een deel van zichzelf. Het symbool blijft echter onveranderlijk hetzelfde. De symbolen zijn als poorten die toegang geven tot een onvermoede ruimte van het bewustzijn.

Esoterie in relatie brengen met het normale astrologische begrippenkader is onmogelijk, zoals al hiervoor is aangegeven. Het zichtbare en het onzichtbare in relatie met elkaar brengen vereist een toevoeging en een totaal andere manier van denken en ervaren. De toevoeging is de symboliek en de betekenis die hieraan toegekend moet worden (zoals aan de Poolster, Poolsterren en de sterrenbeelden die daar horen). Het vereist een ander begrippenkader, waarin tijd, ruimte en het ik-besef geen rol meer spelen. Dit kan alleen in symbolische betekenis benaderd worden en slechts ervaren worden in heel bijzondere omstandigheden. Astrologie wordt uiteraard ook in symbolen weergegeven, maar de uitleg en ervaring worden rationeel verklaard. Zoals ook mythologische verhalen over goden en godinnen, die als voorbeeld dienen voor astrologische verhalen, verstandelijke verklaringen zijn. Het astrale beleven wat daar bij hoort komt daarbij niet tot zijn recht.

Het Ritueel

Esoterische benadering van astrologie en met name planeten kan alleen in een bijzondere symboliek of een symbolische beschrijvende voorstelling voorgesteld worden. Daarnaast moet de symboliek onder bepaalde speciale omstandigheden, zoals een bijbehorend ritueel, geactiveerd worden, waardoor de diepste lagen van het menselijk wezen kunnen worden beroerd. Contact maken met het esoterische deel van de mens is voor de mens in normale omstandigheden niet mogelijk. Soms komt het spontaan voor; gewoonlijk echter is die energie voor de mens onbereikbaar. De mens heeft een energie nodig die buiten zijn normale energiebereik ligt en van buitenaf toegevoegd moet worden. Deze zeer speciale energie kan alleen onder bijzondere omstandigheden toegevoegd worden. Het vraagt een grondige voorbereiding en een speciaal moment om dit op te nemen in het menselijk organisme. De voorbereiding, die een behoorlijke tijd kan vergen, bestaat uit een grondige training van onder andere meditatie, concentratie, visualisatie en kennis van het ritueel. Een hoge graad van perfectie moet beheerst worden.
Op een speciaal astrologisch bepaald moment, in een gewijde ruimte kan het ritueel uitgevoerd worden. Er worden op het ritueel afgestemde symbolische voorwerpen of afbeeldingen, kleuren, wierook, muziek, gezang, enz. gebruikt om een sfeer te creëren, die nodig is om het effect van het ritueel te versterken en de concentratie vast te houden. Bepaalde handelingen, teksten of liederen worden, gewoonlijk met meerdere personen uitgevoerd, uitgesproken of gezongen om het effect te versterken. De kandidaat wordt in een bijzondere stemming gebracht. Het gezamenlijk ritueel dat uitgevoerd wordt bereikt uiteindelijk een climax, waarin in een verheven moment van uiterst gebundelde krachten, een voorwerp of symbool wordt getoond. De echte betekenis van het getoonde krijgt die bijzondere dimensie, die de kandidaat in zijn diepste innerlijk raakt. Er ontwaakt een volkomen nieuwe energie in hem. Als deze volkomen nieuwe ervaring volledig tot zijn recht komt, vindt er een totale verandering plaats van de persoonlijkheid. De persoonlijkheid verandert zodanig dat er een volkomen nieuw mens is gevormd. Dit kan een begin zijn en moet verder sublimeren totdat het nieuwe ervaringsgebied een vaste plaats heeft bij de kandidaat. Dit hele proces kan ook alleen gedaan worden, zie het Mithras ritueel. Als de transformatie de complete verandering heeft volbracht, zal een gemaakte horoscoop niet meer kloppen. Ook een nieuw gemaakte horoscoop zal niet kloppen. De persoon heeft zulke kwaliteiten ontwikkeld dat de persoonlijkheid als zodanig is veranderd en niet in een horoscoop is onder te brengen. De normale astrologie is te beperkt om dit weer te geven. Onder andere de eeuwige metgezel van de mens, de doodsangst, is verdwenen. De wereld wordt als een eenheid ervaren, alles is met alles verbonden. Materiële dingen zullen hem niet interesseren.

DE HETMETISCHE KABBALA, De Westerse Esoterische Traditie

De Yoga van het westen

Kabbala is een mystieke, magische, filosofische (geheimleer) die de grondslag is van veel westerse esoterische stromingen. Door kennis en training in deze leer kan de mens zijn innerlijk ontwikkelen om te komen tot een meer evenwichtig wezen, die door kennis van zijn innerlijk kan groeien naar een completer mens zijn. Kabbala onderscheidt zich van de meeste andere leringen door niet alleen de theorie aan te dragen, maar ook praktische oefeningen te bieden. Deze praktische kant is gesteund door een duizenden jaren ervaring van het innerlijk van de mens. Dit innerlijk is in kaart gebracht door de Kabbalistische Levensboom. Die als een wegenkaart met aanwijzingen, als enigste esoterische traditie, de mens veiligheid bied bij het gaan op het innerlijk Pad.

Dit woord kan op verscheidene manieren gespeld worden, Kabbala (door geleerden verkozen) en Qabalah (door occul¬tisten). Het betekent 'overlevering' ,'traditie', dwz. mondeling overgebrachte kennis die niet zo maar aan jan en alleman geopenbaard wordt, en het slaat ook op een geheel van oorspronkelijk joodse mystieke bespiegelingen dat enthousiast door de christelijke hu¬manisten van de renaissance overgenomen werd. Het heeft in de laatste twee eeuwen een machtige bekoring uitgeoefend op mystici en magiërs die tot verschillende scholen van filosofisch denken behoorden. Men heeft ook op vrij goede grond betoogd dat de Kabbala Freud beïnvloed heeft. Dit artikel be¬schouwt de Kabbala hoofdzakelijk vanuit het standpunt van moderne occultisten die er een nadere uitleg aan gaven en deze dooreen ¬mengelden met andere overleveringen op een wijze die de haren van de geleerden van het joodse mysticisme vaak te berge doen rijzen. Bijna alles wat men in beknopte vorm over de Kabbala zegt, is dan ook te simplistisch voorgesteld. De Kabbala is niet een op zichzelf staand, gesloten geheel, maar een totaal van leerschouwingen rondom uiterst belangrijke themata opgebouwd en naar voren ge¬bracht door schrijvers die veel met elkaar gemeen hebben. Maar die het van tijd tot tijd ook zeer oneens zijn. Er zijn vooral markante verschillen tussen de klassieke Kabbala die gestalte kreeg in de 12e en 13e in Zuid-Frankrijk en Spanje en de Kabbala van de 16e eeuw en later. Waarin de leer van lsaac Luria (1534-1572), de 'heilige leeuw' uit Safed in Palestina een overheersende rol speelt. De Kabbala is bovendien ook uiterst ingewikkeld en diepzinnig en staat ver van onze gewone denkwijze af. Ze omvat talrijke geschriften van verschillende, soms anonieme schrijvers; de volumineuze Zohar (Sefer II~ Zohar. Boek van de Luister, of de Glans) is wel het belangrijkste. Het grootste gedeelte hiervan is aan het einde van de 13e eeuw in Spanje geschreven, waarschijnlijk door Moses de Leôn van Guadahijar Een belangrijk werk van vroeger datum is de Sefer Yetzirah (Boek van de Vormgeving), waarschijnlijk tussen de 1e de en de 3de eeuw n.C. geschreven. Studies van de Duitse kabbalist Bischop, begin 20e eeuw tonen aan dat er al sporen zijn in het oude Babylonie en met name in de Babylonische visioenen van de Joodse profeet Ezechiël. Zodat de wortels van de Kabbala ver voor onze jaartelling liggen. De duistere geheimzinnigheid en het verlok¬kend waas van mysterie alleen al hebben de occult-ingestelden sterk aangetrokken. Maar wat nog belangrijker is, ze vonden er iets van de fundamentele leerstellingen van het westers occultisme in: namelijk dat de verschijnselen in hun bonte verscheidenheid een fundamentele eenheid vormen, dat alle dingen onder¬deel zijn van een georganiseerd Geheel; dat er geheime wetten zijn die het heelal besturen en dat er een verborgen samenhang tussen dingen bestaat die oppervlakkig bekeken niets met elkaar te maken hebben dat cijfers en letters belangrijke sleutels zijn voor het model van het heelal dat inspiratie en verbeeldings¬kracht betere gidsen zijn om tot de uiteinde¬lijke kan bereiken. De occultisten hebben deze zowel immanent als transcendent is, dat alle verschijnselen, de mens inbegrepen, iets god¬delijks hebben, hoewel het goddelijke alles te boven gaat en meer is dan de som van alle verschijnselen dat de mens God en het heelal in miniatuur is en bovenal: dat er een pad is waarlangs de mens God kan bereiken, waardoor hij zich kan bevrijden van de begrensd¬heid van het mens-zijn en het bovenmense¬lijke kan bereiken. De occultisten hebben deze leringen vanzelfsprekend ook elders gevonden en speciaal de Kabbala heeft veel ideeën gemeen met het gnosticisme. De vroegere en de moderne kabbalisten hebben vaak een vroom en deugdzaam leven geleid maar er lopen dikke draden van magie door het web van de Kabbala. Abraham Abulafia de grote l3de-eeuwse kabbalist en mysticus, was van mening dat de Kabbala doeltreffend gebruikt kon worden voor magi¬sche doeleinden en waarschuwde de mensen tegen deze verderfelijke verdraaiing ervan. Paul Ricci, een tot het christendom bekeerde jood, die in de 16e eeuw aan de universi¬teit te Pavia doceerde, zei dat de Kabbala vele heilige namen opsomt die aangeroepen kunnen worden, en verschillende lichamelijke bewegingen vermeldt waardoor we minder moeilijk en op miraculeuze wijze de heerlijk¬heid van de Eeuwige Vader kunnen bereiken en ook de dingen in deze wereld waarop wij recht hebben al mens en die daarvan een af¬schaduwing zijn. De kabbalistische ladder, reikend van de aarde tot de hemel, kan zowel de mysticus dienen die verlangt naar de onbeschrijfelijke zaligheid van de ge¬meenschap met God, als de magiër die ernaar hunkert alle geestelijke en stoffelijke machten te beheersen en die God beschouwt als zijn eigen ik tot de hoogste macht verheven.

De Verborgen Godheid

De Kabbala probeert op vragen, die alle gods¬dienstige denkers kwellen, antwoord te geven. Als God goed is, hoe is dan het kwaad ge¬komen in de wereld, die God geschapen heeft? Wat is de band tussen God die on¬begrensd, oneindig en eeuwig is, en een we¬reld die eindig is en begrensd in tijdruimte? Hoe kon verscheidenheid uit eenheid komen, of materie uit zuivere geest? En als God zo ver verheven is boven alles wat de mens zich kan voorstellen. dat Hij onkenbaar is, hoe kan de mens God dan kennen? Op deze vragen antwoordt de kabbalist dat de wereld niet door God geschapen is in de zin van gemaakt, maar dat hij uit God geëmaneerd ( uitgevloeid) is. Het is niet een kwestie van slechtheid of be¬perking die een wereld binnendringt welke gescheiden van God bestaat. De wereld vloeit voort uit de godheid waarvan ze een manifes¬tatie (voorstelling) is. 'Hij vervult alles en Hij is alles', zei Joseph Gikatila, een vooraanstaand Spaans kabbalist uit de l3de eeuw. God bevat dus alles en gaat alle dingen en alle hoedanig¬heden te boven, het goede en het slechte, het onbegrensde en het begrensde, het oneindige en het eindige, eenheid en verscheidenheid, geest en materie, het onkenbare en het ken¬bare, die alle met elkaar verzoend en verenigd zijn in het grote Geheel dat de godheid is, wat dus met zich meebrengt, dat de mens die de godheid bereiken wil, eveneens alle facto¬ren in zichzelf met elkaar moet verzoenen en transcenderen.

KABBALISTISCHE LEVENSBOOM

Ain Niets Niet Iets

Het is volkomen onkenbaar. Gaat ons verstand, denken te boven. Omdat daar een totale afwezigheid is van o.a. tijd - ruimte - dualiteit

Aantal begrippen die" trachten" dit te beschrijven kan alleen in paradoxen , zijn :
-- het Niets - de Leegte - Duisternis - het Absolute - het Absolute Licht
--Het Alom vertegenwoordig - de Volle Leegte - Volkomen aanwezigheid

Of door overal"niet" voor te zetten , negatieve theologie ( Plotinus )
- het heeft niet een voorstelling, mening of rede
- niet een getal, ordening of afbeelding
- staat niet , beweegt niet , rust niet
- is niet eeuwig , of niet eindig in tijd
- is niet verheven , niet wijs , niet geest , niet god , enz.

Door overal niet voor te zetten , te proberen een" sprong" te maken naar het Niets , Leegte . Iets te ervaren van Ain , Niets , Alles

Het omvat alles ," denkt" alles , ook onze wereld , als het hiermee zou stoppen zou er niets meer zijn . Ook wij niet . Werkelijk niets .

Het komt voor het begrip God , of de Schepper God , of wat dan ook .

- de naam van God kan niet uitgesproken worden , J H V H Jod - He - Vau - He
- God in de Christelijke leer is voorstelbaar , in de Joodse leer en de kabbala onvoorstelbaar , Gods naam is onuitspreekbaar

AIN SOF --- EN SOF HET NIET EINDIGE

AIN SOF volgens Luria ( Joods Kabbalist ) ; Het oneindig wezen , trok zich terug in zichzelf en vormde in de vrijgekomen ruimte , die hierdoor ontstond de totale kosmos . Zonder dit terugtrekken zou er niets zijn . Geen universum of wereld .

Het expanderen wat daarna plaats vindt , laat de samengebalde energie uitdijen . Deze energie is vergelijkbaar met een bundel energie of geconcentreerd licht , een laserstraal, de oerknal In het Hindoeïsme wordt gesproken van de in -en uitademing van Brahma

Te vergelijken met :

- de tocht van ons planetenstelsel door de dierenriembeelden , 25 920 jaar .
- de menselijke in - en uitademing 18 maal per minuut , maal 24 uur is ook 25 920 per etmaal .
- het opnemen van prana heeft hier mee te maken .
- de Big - Beng theorie , de Oerknal
- het uitdijen - en inkrimpen van het Heelal
- pranayama yoga technieken , waar energie wordt opgenomen en losgelaten , kundalini technieken .
- het Woord of Geluid , Adem , waarmee alles begint en eindigt . Schepping naar menselijke maatstaven .
AIN SOF AIR HET NIET EINDIG LICHT

" Het Licht scheen in de duisternis en de duisternis heeft het niet begrepen .

De duisternis zijn wij in onze huidige staat van bewustzijn . Het Lichtwezen ( de mens ) is gevangen in de duisternis , de materie , het lichaam .

Waarom duisternis :

- omdat ons denken , verstand , ervaren , hier niet bij kan .
- omdat datgene wat we ons niet voor kunnen stellen , op ons overkomt als duisternis . Iets wat we niet weten is een" duistere" zaak .
- ook het licht hierin , hoewel aanwezig , is door ons niet te zien .
- natuurkundig klopt dit ook dat in totale duisternis ook licht aanwezig is .

Het Lichtwezen heeft de plicht om vanuit zijn" duistere" bestaan , zich te herinneren dat hij eens een Lichtwezen was en dat weer kan worden .

De drie voorgaande" sluiers" voor het gelaat van de Onnoembare zijn voortdurend in potentie" zwanger van scheppingskracht . Vergelijkbaar met de menselijke sexualiteit .

Van hieruit gaat het Licht , de Sefiroth en laat deze bestaan . Het Licht " verlicht" de Sefiroth , waardoor deze als 10 schitterende lichten bestaan en daardoor aanwezig zijn , en laat het heelal ontstaan .

De Boom geeft de structuur , de opbouw van de mens , het atoom , het Goddelijke , de mens , de natuur , enz. , enz . Waarom is het belangrijk de Boom te bestuderen . Bestudeer ik de Boom , dan bestudeer ik tevens de mens , dus ook mezelf , deze zijn identiek aan elkaar .

DE LEVENSBOOM

De Boom bestaat uit :
- 10 sefiroth ( getallen ) - de objectieve werkelijkheid
- 22 paden ( letters ) - de subjectieve werkelijkheid

De drie zuilen :
- 1e negatieve , vrouwelijke vorm zuil
- 2e neutrale , androgyne zuil van evenwicht
- 3e mannelijke , positieve kracht zuil

De bliksemflits :
- de neerdaling van het Goddelijke ( de Macht ) naar aardse vormen

De 4 Werelden , Rijken , dimensies , bewustzijnslagen :
-- Atziluth , het Archetypische , de Architekt, het Goddelijke , Onnoembare
-- Beriah , de Uitvoerders v.h. Goddelijke , de Positieve - en Negatieve Krachten in het Heelal , de Aartsengelen
-- Jetzirah , de Werkers op Astraal niveau , de Droomwereld , het Paranormale , de Engelenschare , Collectieve - en persoonlijk onbewuste
-- Assiah , de wereld der harde vaste Vormen , de ons bekende Wereld , de zintuiglijke wereld , het normale bewustzijn

Kosmisch :
-- de Macro - kosmos ( de bovenste 3 sefiroth )
-- de Afgrond , scheidt de macrokosmos v. d . microkosmos .
-- de Microkosmos ( de onderste 7 sefiroth )

Iedere sefirah ( getal ) is 4 - voudig in zijn bestaan en is als volgt samengesteld :

- goddelijk aspect Vuur
- aartsengel aspect Water
- engel - of astraal aspect Lucht
- een materieel aspect Aarde

De Adam Kadmon :
-- het Arik Anpin , het Grote gelaat , de Adam Kadmon , de Hemelse Mens
-- het Zaur Anpin , het Kleine Gelaat , de Adam buiten het Paradijs ,de 7 Werelden die beschreven worden door profeten , Mohammed , sjamanen , esoterische stromingen

De God ',van de Kabbala is meer 'Het' dan 'Hij' Het is 'de Oneindige' (En Sof, of .Ain Sopf: ook hier lopende transcripties van het Hebreeuws uiteen). Het is een verborgen. on¬bekende en onkenbare godheid. Je kunt niet zeggen dat het 'goed' of 'genadig of 'recht¬vaardig' is. of zelfs dat het 'waar' is of 'levend', ook kun je niet zeggen dat het dat alles niet is. Men kan het 'Niets' Ayin of Ain, noemen, omdat men het geen hoedanig¬heden kan toeschrijven, maar toch is het te¬gelijkertijd alles. Het kan ook 'Oneindig Licht' of En-Sof of Ain Soph Aur, heten: een onbegrensde goddelijke glans. Het proces waardoor de onbekende godheid zich bekend maakt. begint met de goddelijke glans die iets uit zichzelf emaneert - vaak als een licht of straal beschreven - en hieruit komt een opeen¬volging van nog meer emanaties. of lichten voort, totdat er alles bij elkaar tien zijn. Deze emanaties worden sefiroth genoemd en in typisch paradoxale termen legt de Zohar uit dat: 'de Oude der Ouden, de Onbekende der Onbekenden. een gestalte heeft en toch geen gestalte heeft. Hij heeft een gestalte waardoor het heelal bewaard blijft en toch geen gestalte omdat hij niet te omvatten is. Toen hij in het begin de gestalte (van de eerste emanatie) aannam, liet hij er negen prachtige lichten uit emaneren. die erdoorheen stralend een hel¬der licht in alle richtingen verspreidden... Zo is dan de Heilige Oude van Dagen een abso¬luut licht, maar verborgen in zich en niet te begrijpen. We kunnen hem alleen maar vatten door die lichtende emanaties die zelf ook ge¬deeltelijk zichtbaar en gedeeltelijk verborgen zijn. Deze vormen de heilige naam 'Gods'.

De Boom des Levens

De prachtige lichten van de sefiroth vormen Gods naam, omdat zij Zijn gemanifesteerde identiteit zijn, en het emanatie -proces is het proces waardoor Hij zijn identiteit ontplooit en openbaart. De sefiroth zijn facetten of aspecten van de goddelijke persoonlijkheid, stadia in Gods openbaring van Zichzelf en fasen van het goddelijke leven en ze liggen ten grondslag aan de bouw van het heelal en de aard van de mens, die beide naar het beeld Gods geschapen zijn. Zij zijn de stuw¬kracht van het heelal en de impulsen die de mens drijven. De verhouding ertussen wordt getoond in datgene wat de kabbalisten de Boom des Levens noemen. De takken van de Boom spreiden zich over het gehele heelal uit en laten alle verscheiden¬heid opgaan in een patroon dat een geheel vormt. Het is een kaart van alle dingen en een ordening van alle dingen. Het toont de neerdaling van het goddelijke in de manifestatie en de opgang waardoor de mens het proces van emanatie kan omkeren en als het ware kan terug- en omhooggaan in de Boom om weer tot het Goddelijke te komen. Het beeld van de mens die de Boom bestijgt is gebaseerd op het oude geloof. dat de ziel oorspronkelijk van God kwam en langs de planetaire gebieden neerdaalde naar haar in¬carnatie in een fysiek lichaam op aarde, waarbij ze zich van elke planeet op zijn beurt een kenmerkende eigenschap toeeigent voortvarendheid van Mars, zinnelijkheid van Venus, intelligentie van Mercurius, enz. (deze theorie is namelijk een van de bolwerken van de traditionele astrologie). Na de dood steeg de ziel weer op door de gebieden, waar zij zich weer ontdeed van de kenmerkende eigen¬schappen om dan tenslotte naar haar oor¬sprong terug te keren. Deze opgang kon niet alleen na de dood geschieden, maar ook gedurende het aardse leven met behulp van mystieke en magische technieken. In geen van beide gevallen zou de opgang echter gemak¬kelijk zijn. Legioenen demonen belaagden de ziel in het gebied tussen aarde en maan en, als ze aan hun klauwen wist te ontsnappen, probeerden de bewakers (Wachter op de Drempel) van de planetaire gebieden haar terug te doen keren naar de aarde. De joodse Hekhaloth teksten uit de 5de en 6(1e eeuw van onze jaartelling be¬schrijven de ervaringen van mystici die ge¬durende hun aardse leven opgestegen waren om de heerlijkheid Gods te ontwaren. De Hekhloth waren de hemelse paleizen waar ze doorheen trokken op weg naar de Troon van de Heilige Koning in de zevende hemel: de opgang werd belemmerd door de 'poortwach¬ters' (overeenkomend met de heersers der planetaire gebieden van de gnostici). Om voorbij deze gevreesde wezens te komen moest de ziel de juiste wachtwoorden kennen( zie Egyptisch Dodenboek). Zo worden ook de sefiroth van de Kabbala bewaakt door engelenorden en elke sefirah heeft een wachtwoord. een goddelijke naam. en als men die kent betekent dit dat de naar omhoog strevende ziel zich de wijsheid heeft eigen gemaakt of de geestelijke staat verwor¬ven heeft, welke vereist is om zich naar die sfeer te begeven. De Boom des Levens heeft tien sefiroth of gebieden. die overeenkomen met de gebieden van de aarde, de zeven in de oudheid be¬kende planeten, de vaste sterren of zodiak. en bovenaan het gebied van de Allerverhe¬venste Schepper. Het zijn ook de cijfers van 1 tot 10. de fundamentele bouwstenen, waaruit alle andere getallen zijn gevormd. Ze zijn gerangschikt in drie driehoeken en de tiende sefirah. Malkhuth, blijft over, hele¬maal beneden. In iedere driehoek zijn twee tegengestelde krachten en een derde kracht die ze met elkaar verzoent. De Boom leest men, evenals het geschreven Hebreeuws, van rechts naar links. De sefiroth aan de rechter¬zijde of 'zuil' zijn positief en mannelijk, die aan de linkerzijde zijn negatief en vrouwelijk. De Boom wordt soms ook in de gestalte van een mens uitgebeeld die mens is Adam Kad¬mon, de 'hemelse' of 'kosmische' mens, de oorspronkelijke geestelijke en ideële gestalte, aan de mensheid.

Kether, de Oude der Oude

De eerste sefirah Kether, de kroon, ook de 'Oude van Dagen' of' het oerpunt' of 'het punt binnenin de cirkel, waarvan de omtrek nergens en het punt overal' genoemd. Is de godheid als Schepper van den beginne en de Eerste Oorzaak. Het is de eenheid waarin alle ver¬scheidenheid tot synthese gebracht is en de eerste etappe op de weg van oneindig naar eindig. De beschermengelen zijn de 'levende wezens' Ezechiël. Hoofdstuk 1 die 'de gedaante van een mens hadden en die tevoorschijn kwamen uit de grote wolk, met glans rondom en vuur voortdurend eruit flitsend een visioen van de schrikwekkende heerlijkheid en gigantisch energie van de ver¬borgen godheid. Het is in deze sfeer als de mens een volledig begrip van zichzelf verworven heeft dat hij gemeenschap met de Aanwe¬zigheid Gods heeft.

Chocmah en Binah

Van Kether stralen twee grote tegengestelde beginselen of krachten uit Chokhmah en Binah, die twee aspecten zijn,' in het crea¬tieve goddelijke intellect. Chokhmah is man¬nelijk en actief, de kracht achter alles wat positief, dynamisch, stuwend is. Het is de impuls waaruit de werking voortkomt die achter alle groei, beweging. Verandering, evo¬lutie zit. Zijn engelen zijn de raderen van het visioen van Ezechiël, die 'de geest van levende schepselen' in zich hadden. Hokh¬mah is Gods actieve creatieve gedachte. de levenwekkende geest die boven de wateren zweeft in Genesis. Zoals Hokhmah 'de Vader' van alle dingen is, is de tegenovergestelde sefira Binah 'de Moeder'. Hokhmah is de wijsheid Gods. Binah het begrip of de intelli¬gentie Gods, passief waar Hokhmah actief is, respons gevend waar Hokhmah stuwend is, de donkere wateren van Genesis die onbe¬weeglijk 'waren maar die in potentie al het wemelend 1even van de wereld in zich be¬vatten, de levenloze wateren waarin, als ze eenmaal tot leven gewekt waren, alles zijn oorsprong had. Binah gaat schuil achter alles wat eerder potentieel dan actueel is, eerder stabiel dan veranderlijk. Het is de sfeer van Saturnus, de planeet van stabiliteit en inertie en ook van de dood, ouderdom, tijd en het lot. Aan Binah schrijft de Kabbala de oor¬sprong toe van de 'heilige ziel', de goddelijke vonk in ieder menselijk wezen, het ware zelf in de innerlijke diepten van het wezen van ieder mens, Tussen de eerste drie sefiroth en de overige bevindt zich de Afgerond, de peilloze diepte die het ideële van het actuele scheidt, het on¬eindige van het eindige. Goddelijk bewustzijn van gewoon menselijk bewustzijn een kloof waar men echter overheen kan komen. De twee tegen gestelde beginselen van de volgende driehoek geven vorm aan dat wat in dit sta¬dium nog ongeformeerd is en geeft inhoud aan ideeën.

Chesed en Geburah

(C)Hesed of Gedulah, de liefde of genade Gods. is de kracht die de dingen formeert een en van organen voorziet: de kracht die samenvoegt en opbouwt. Met een menselijk gezin vergeleken. is het het zachtaardige ge¬zag vol genade van de vader die het kind beschermt en aanmoedigt, hem in de juiste banen leidt en zachtzinnig zijn karakter vormt. In lichamelijke termen is het de kracht die voedsel tot weefsels opbouwt. Het doemt op achter alle opbouwende energie, systema¬tiek, stevigheid, beschaving, bestuur, gerech¬tigheid, orde en wet. Het is de sfeer van Jupiter, de werkzame heerser en organisator, de vader van goden en mensen, in de astrolo¬gie beschouwd als een in essentie weldadige invloed. De tegengestelde sefirah. Geburah of Din of Pachad de kracht en het strenge oordeel, Gods Genadeloze Gerechtigheid, houdt de opbouwende activiteit van Hesed in evenwicht door vernietigend werk¬zaam te zijn. Het is het strenge gezag van de moeder die 'streng' is voor het kind en het dwarsboomt. In het lichaam zorgt het voor de afbraak van weefsel door het verbruik van energie. Het is de sfeer van Mars, de planeet van oorlog en gewelddadigheid en Geburah gaat schuil achter alle vernietiging, chaos, wreedheid, woede en haat. De Kabbala heeft de neiging de nadruk te leggen op de boze aard van het vrouwelijke en al de vrouwelijke sefiroth op de linkerzuil van de Boom. hoe¬wel een essentiële kracht nodig voor het evenwicht van het heelal, heeft dreigende en onheilspellende associa¬ties. Dit geldt in het bijzonder voor Geburah, in wie vele kabbalisten de wortel van het kwaad in de wereld zien. Men zegt dat een deel van de woeste energie van deze sefirah om zo te zeggen buiten zijn oevers trad en leidde tot de formatie van een hiërarchie van boze emanaties in een eigen Boom (Klippoth) geschikt deze de uiteindelijke bron van kwaad is in de toorn Gods.

Tifereth, Gods Schoonheid

Alle verschijnselen worden beheerst door de wisselwerking tussen opbouw en vernietiging. Hesed en Geburah. Zo komen samen en verzoenen zich in Tifereth (of Rahamin), de schoonheid Gods, die het gebied van de zon is. De zon schijnt warm op mensen, dieren en gewassen met de koesterende weldadigheid van Hesed, maar ook verzengt en verdroogt zij deze door de vernietigende woestheid van Geburah. Tifereth is de vitale energie, de levenskracht de stuwkracht, die het leven drijft tot voortgaan. Zijn engelen, de shinanim rijden in strijdwagens zoals de zonnewagen. In de christelijke Kabbala staat hij in ver¬binding met Christus de geestelijke Zon, die alle mensen de mogelijkheid van het eeuwige leven bracht Tifereth is de'Zoon' van Kether. in die zin dat hij er direct uit neergedaald is op de Boom (des Levens). In het lichaam is Tifereth het hart, dat het hartebloed in een cyclische beweging door het lichaam stuwt, zoals de zon rond de aarde lijkt te cirkelen en het is het hart. het middelpunt van de sephiroth op de Boom. Psychologisch gezien is Tifereth het verlichte bewustzijn, de meest verheven geestelijke staat die men in elke normale geestestoestand bereiken kan. De hogere gebieden kunnen alleen in een super-normale staat bereikt worden en Tifereth op de drempel van het supernormale betekent de dood als poort tot een nieuw leven, zoals Christus stierf en weer herrees, of zoals de zon in de avond 'sterft' om in de dageraad weer herboren te worden.

Netzach en Hod

In de derde driehoek. Netzach de eeuwig¬durende lijdzaamheid Gods, is de sefira van Venus, godin van de natuur en de begeerte. Het is de kracht van aantrekking en cohesie in het heelal, de kracht die de dingen samenbindt. Ze ligt achter de dierlijke aandrift, de zinnen, de instincten, de driften, onmiddel¬lijk een impulsieve reacties, het natuurlijke in tegenstelling tot het gemaakte. Ze wordt door de tegenovergestelde sefirah, Hod, de majesteit Gods, in evenwicht gehouden. Dit is het gebied van Mercurius, de god van de intelligentie, communicatie, mentale werk¬zaamheid, sluwheid en geslepenheid, en 'in wezen vertegenwoordigt het de kwikzilver¬achtige, levendige, snel wisselende, gevatte hoedanigheid der dingen altijd in beweging, veranderend, in een voortdurende stroom. Ze vertegenwoordigt de hogere men¬tale vermogens: intuïtie, inzicht, verbeeldingskracht, maar evenals de andere sefiroth op de linkerzuil heeft zij een slechte kant: rede en logica door de kabbalisten steeds gewantrouwd, het hele apparaat van beper¬kende conventies die de geest door opvoeding en sociale conditionering opgelegd worden om de impulsen te beteugelen van de na¬tuurlijke mens. wiens sefira niet zo maar aan de goede zijde van de Boom geplaatst is. Hod is de kracht achter geschoolde, weloverwo¬gen niet-natuurlijke reacties en zijn engelen zijn de beni Elohim, de 'zonen Gods' uit de joodse legende, die de oorspronkelijke on¬schuld van de mensen bedierven door hen kunsten en ambachten te leren.

Jesod, het Astrale Bewustzijn

Cohesie en stroming, het natuurlijke en het kunstmatige, komen tot synthese in Jesod, de grondslag van alle actieve krachten God die in verband staat met initiatie in de mysteriën en met de magische kracht die uit de verbintenis van Hods mentale vermogens en Netzach dierlijke aandrift ontstaat. Jesod is de sefira van de maan, wier licht in het duister schijnt, en van het glanzende licht van het ware innerlijke Zelf, in de diepten van de persoonlijkheid verborgen. De maan beweegt zich, constant veranderend, langs de hemel, maar vormt desondanks een samen¬hangende cyclus en volgens de traditie be¬heerst ze toename en afname, groei en verval van alles op aarde. Maanlicht is weerspiegeld zonnelicht en Yesod is de schakel tussen Tifereth (de zon of de levenskracht) en MaIk¬huth (de aarde of het lichaam). Het is 'de tuit voor de wateren van boven', het is het kanaal dat de goddelijke vitale energie voert naar de aarde of de aardse mens; wanneer de Boom in de gestalte van het menselijk lichaam uitgebeeld wordt, symboliseert Yesod de geslachtsdelen.

Malkuth, Gods Koninkrijk op Aarde

De laatste sefira, Malkhuth, is het gebied van de aarde, de materie en het fysieke lichaam. Malkhuth is de verbinding van alle sefiroth van de gehele Boom, het gehele gemanifesteer¬de koninkrijk Gods. Het wordt vaak de Shek¬hinah, de goddelijke tegenwoordigheid in de wereld genoemd. vooral de goddelijke tegen¬woordigheid in Gods volk, Israël. In de Kabbala is de Shekhinah het vrouwelijk element in God, de goddelijke Koningin, de Bruid, de Dochter. Het is door Yesod. 'de tuit', dat de hogere sefiroth in haar stromen. Als laatste sefira is ze in ballingschap. in de materie ver¬vallen waaronder verstaan wordt, dat 'een deel van God Zelf uit God in ballingschap is gegaan. Maar evenzeer is zij als laatste sefira ook de toegangspoort tot het godde¬lijke de sefira waarin de mens begint op te staan in de Boom. Het overheersende doel van de joodse Kabbala is de gevallen Shekhinah met haar gemaal' te herenigen, de volkomen¬heid Gods te herstellen. 'Hij die God uit liefde aanbidt zegt de Zohar. 'heft alles op tot het op alles en allen éën moeten zijn

Het Astrale Gebied De moderne occultisten beschouwen het be¬stijgen van de Boom, of 'het omhooggaan door de gebieden', als een tocht naar het astrale gebied de 'wereld waarin de voort¬brengselen van het denken en de verbeelding hun werkelijkheid hebben. Om succes te be¬reiken moet de magiër zijn verbeeldingskracht en concentratie tot het uiterste scherpen en hij kan ook gebruik maken van ademhalings¬technieken en speciale lichaamshoudingen. Joodse mystici gebruikten ook 'yoga'-tech¬nieken en een schrijver van ca. 1000 n.C. zei dat hij naar de Hemelse paleizen wilde opgaan om de goddelijke Troon te aanschouwen 'een aantal dagen moest vasten, zijn hoofd tussen zijn knieën moet leggen en veel hymnen en liederen mompelen waarvan de woorden uit de overlevering bekend zijn. Dan ziet hij met eigen ogen paleizen van binnen en het is alsof hij het ene paleis na het andere binnentreedt en ziet wat zich daar bevindt'. Professor Sholem merkt hierbij op dat de desbetreffende lichaamshouding een 'houding is van diepe zelfvergetelheid', die 'gunstig schijnt te zijn voor het teweegbrengen van pre-hypnotische autosuggestie'. Sholem haalt ook twee joodse kabbalisten aan die ervoeren wat een moderne occultist zou beschrijven als 'het astrale lichaam van het fysieke 1oskoppelen'. 'Weet', zei de een. 'dat het gehele geheim van pro¬feteren voor de profeet hierin bestaat, dat hij plotseling zichzelf voor zich ziet staan; hij vergeet dan zijn eigen 'ik', het staat los van hem en hij ziet de gestalte van zijn zelf voor zich staan: hij hoort hoe deze tot hem spreekt en de toekomst voorspelt...' De ander schreef: 'Ik roep hemel en aarde tot getuige. dat ik eens een kabbalistisch geheim neer¬schreef: plotseling zag ik mijn eigen gedaante voor mij staan en mijzelf losgekoppeld van mij. Aangezien de sefiroth de tien aspecten van God, het heelal en de mens zijn, de tien hoofdbeginselen of krachten, die de grond¬slag van alles zijn. is het mogelijk alle ver¬schijnselen in termen van de sefiroth te classi¬ficeren. Het is om Aleister Crowley's ana¬logie te gebruiken. Als of je alle paperassen op je bureau in tien vakjes moest sorteren. MacGregor Mathers en Crowley ( Kabbalistisch Genootschap"The Golden Dawn", opgericht ca. 1875) werkten een uitgebreid systeem uit van dingen, die met elkaar overeenkwamen en clas¬sificeerden talrijke verschijnselen in termen van de sefiroth en de Tweeëntwintig Paden. de lijnen op het diagram van de Boom des Levens getekend, die de sefiroth met elkaar verbinden (Tarot). De paden waarlangs de ingewijde de Boom bestijgt, hangen samen met de tweeëntwintig grote Arkana van het Tarot spel en met de tweeëntwintig letters van het Hebreeuwse alfabet. De overeenkomsten worden bij de meditatie gebruikt om begrip te krijgen van de aard van een sefira of pad door diep na te denken over de verschijnselen en symbolen die ermee ge¬associeerd zijn. Het zijn ook wegwijzers en waarschuwingsborden voor de occultist die een poging doet de Boom te bestijgen. Als hij gelooft, dat hij in het gebied van Netzach de sfeer van Venus is, en hij ziet een paard of een jakhals, dan weet hij dat er iets mis is. Het paard behoort bij Mars en de jakhals is een dier dat bij de maan behoort. Hij had misschien verwacht duiven of mussen te zien, of anders een luipaard of een lynx, die tot Venus behoren. Als hij langs het tweeëntwin¬tigste pad dat van Malkhuth naar Yesod leidt omhooggaat en hij ziet een gestalte in scharlaken rood gehuld dan is hij verdwaald, want dit pad behoort bij Saturnus en de kleur van Saturnus is indigoblauw. Volgens alle gezaghebbende bronnen uit zowel de oudheid als de moderne tijd is het be¬stij- gen van de Boom uiterst gevaarlijk, mits hij/zij bekend is met het 'wegennet'. Het stelt de ziel bloot aan talrijke duistere mach¬ten en situaties. De overeenkomsten worden ook bij magische handelingen gebruikt om kracht op te roepen en deze te concentreren. Een magiër bijvoor¬beeld die een ceremonie van haat en vernie¬tiging tegen een vijand gericht, zal voorwer¬pen en ideeën gebruiken die betrokken zijn op de sefira Geburah scharlakenrode ge¬waden en draperieën, een robijn in een ijzeren ring gevat, een ijzeren zwaard of roede. Hij kan dan vijf kaarsen aansteken en pentagram¬men (vijfpuntige sterren) op zijn gewaden laten borduren. Ook zal hij al zijn eigen in¬nerlijke aandriften van toom en boosaardig¬heid oproepen en zich er fel op concentreren en zijn bewustzijn vervullen van beelden van bloed en martelingen, ondergang, verderf en pijn. Met deze op Geburah betrokken ver¬schijnselen roept hij de kracht van vernietiging in zichzelf en in het heelal buiten hem op, teneinde deze met. naar hij meent. verplette¬renden vernietigend effect op zijn slachtoffer te richten. In werkelijkheid zal dit uiterst zelden gebeuren, daar deze kracht altijd weer terug keert naar de magiër en deze zelf schade oploopt.

Gematria

Het Hebreeuwse alfabet neemt een belangrij¬ke plaats in de mystiek en de magie van de Kabbala in. Woorden zijn alles welbe¬schouwd zelfs in het leven van alledag ge¬duchte wapens, waarmee wij macht en invloed over andere mensen uitoefenen, en men schreef vroeger soorten van letterschrift, waaronder de hiërogrammen van het oude Egypte en de Noord - Europese runen, goddelijke en magische kracht toe. Het verhaal in Genesis over God, die de wereld schiep door bevelen uit te drukken in het woord ('En God zei:'Daar zij licht en daar was licht'), gaf het Hebreeuws voorrang in de joods-christelijke traditie als taal Gods, het verhevenst magi¬sche instrument waarmee God het heelal tot aanzijn bracht. Ook in de Kabbala werd het emanatie proces, waarin God Zijn identiteit openbaarde, beschreven als het ontplooien van de goddelijke taal, die zelf Gods identi¬teit was; elke Hebreeuwse letter is immers een met goddelijke energie geladen aspect Gods. God had ook de Hebreeuwse taal gebruikt voor zijn Zelf-openbaring in het Oude Testa¬ment. Maar de kabbalisten, die merkten dat, oppervlakkig bekeken, de Heilige Schrift soms onbeduidend verwarrend, niet conse¬quent en niet altijd tot lof van de Almach¬tige was, zochten wat dieper om het goud van de daarbinnen verborgen goddelijke waarheid te voorschijn te brengen. Ze behan¬delden het Oude Testament in feite als een zeer oude code die ontcijferd kon worden met behulp van wiskundige methoden en anagrammen. Waarvan Gematria de belang¬rijkste was. Gematria is gebaseerd op het feit dat de Hebreeuwse letters ook de waarde van cijfers hadden (:Getallensymboliek). Je kon elk Hebreeuws woord of zinsdeel in een getal uitdrukken en dan dat getal weer in een ander woord of zinsdeel vertalen en dan het gevoel hebben, dat je de ware fundamentele betekenis van het oorspronkelijke woord of zinsdeel ontdekt had. In Genesis staat bij¬voorbeeld over Abraham toen hij zich op de velden van Mamre bevond: 'en zie drie mannen stonden bij hem'. De letters van 'en zi,. drie mannen'. zijn in het Hebreeuws bij optelling 701, en de woorden voor 'dit zijn Michaël. Gabriël en Raphaël' leveren bij telling eveneens 701. Dus concludeerde men hieruit dat de 'drie mannen eigenlijk de drie aartsengelen waren'. Een voorbeeld dat men echt gebruik maakte van dit soort code in het Oude Testament komt uit het boek Daniël, waarin de identiteit van de koning der Seleuciden, Antiochus IV Epiphanes achter het pseudoniem Nebuchadnezzar ver¬borgen gaat, want bij elkaar opgeteld zijn de letters van elk van beide namen in het Hebreeuws 423. Zo schreef Abulafia in de 1 3de eeuw een paar van zijn boeken onder de pseudoniemen Raziel en Zachariah, die de¬zelfde getalswaarde hadden als de naam Abraham. die hem gegeven was. Twee andere methoden zijn notarikon, waarin men de eerste of laatste letters van de woor¬den van een zin samenvoegt om een nieuwe zin te maken, en temurah. een systeem met plaatsvervangende letters en anagrammen. De eerste en laatste letters bijvoorbeeld van de Hebreeuwse woorden voor 'wie zal voor ons ten hemel varen' (Deuteronomium xxx. 12) kunnen gebruikt worden om de woorden te vormen voor 'God' en 'besnijdenis'. het¬geen aantoont dat God de besnijdenis invoerde als het paspoort voor de hemel. Berashîth, 'in den beginne', het eerste woord in de Bijbel, werd aan veel vernuftige bewerkingen van dit soort onderworpen. Een ervan bracht een 1 7de-eeuwsejoodsc kabbalist ertoe christen te worden: 'Gij zult mijn eerstgeborene aanbid¬den, mijn eersteling, wiens naam Jezus is De christenen namen deze methoden al vroeg over. Het bekendste voorbeeld is het Grote Beest van de Openbaring, wiens identiteit achter het getal 666 schuilgaat. De moderne occultisten gebruiken de methoden ook met enthousiasme om de ware betekenis te ont¬dekken van de traditionele 'met kracht gela¬den namen', formules waarvan wordt aange¬nomen dat zij esoterische kennis en magische energie bevatten. en om nieuwe formules te bedenken. Een voorbeeld hiervoor is Crow¬leys machtwoord Aumgn, een verlenging van de Indiase mystieke lettergreep Aum. In Hebreeuws schrift overgebracht wordt Aumgn in optelling. 100. is gelijk 20 ~ 80. De Hebreeuwse letters voor 20 en 80 zijn kaph en pe die veranderd in het Grieks de beginletters zijn van kteis en phallos. de vrouwelijke en mannelijke geslachtsorganen. In Aumgn vond Crowley dus wat hij be¬schouwde als de centrale formule van de Kabbala zelf. 'een synthetische glyph' van de ijle energieën die gebruikt werden om het Illusoire te scheppen, de Weerspiegeling van de Werkelijkheid, wat wij het 'geopenbaarde bestaan' noemen, en dit duidt de Magische formule van het Heelal aan. als een instru¬ment dat een echo doet horen tot uitbreiding van het Niet-Zijn met behulp van met elkaar in evenwicht (harmonie) gebrachte tegenpolen. Dergelijke methoden lijken op het eerste ge¬zicht wel heel eigenaardig, maar ze zijn een natuurlijke ontwikkeling van het geloof dat de uiterlijke verscheidenheid en onsamen¬hangende verwardheid van het heelal een vast patroon van eenheid verbergt. Letters en ge¬tallen, respectievelijk met de paden en sefiroth verbonden. vormende sleutel tot het patroon, omdat ze onnoemelijk veel verschillende com¬binaties en omzettingen - de ontelbare ver¬schijningsvormen van het heelal - tot aanzijn brengen en toch orde tonen en gehoorzamen aan logische gedragsregels. Zij zijn precies het soort instrumenten dat de godheid zou kun¬nen gebruiken om het complexe op te bouwen uit het eenvoudige dat eraan ten grondslag ligt. de vele uit de Een.

Bron: Elseviers Occulte Encyclopedie

Leo Hunting

Kabbalistische Bronnen

Dion Fortune: De Mystieke Kabbala ( standaardwerk)
Dion Fortune: Psychische Zelfverdediging
Charles Ponce: Kabbalah
Israel Regardie: De Boom des Levens ( de Slegte?), en diverse anderen boeken.
De Sefir Yetzirah ( div. uitvoeringen, het bronboek)
J H Brennan: Toegang tot het astrale, en Experimenten met Magie
L Hunting: Esoterische dimensies in astrologie